پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۶۶

گر بر سر آتشم نشانی چو سپند

ور جمله تنم جداکنی بند از بند

خرسند شوم به این و آن و نشوم

هرگز به جدائی تو یک دم خرسند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶۸گریانم از اندوه و عدو بر من چند
  2. شمارهٔ ۳۶۹ای شاه چگونه‌ای در آن خاک نژند
  3. شمارهٔ ۳۷۰ای همچو سلیمانت سر و تاج بلند
  4. شمارهٔ ۳۷۱ایزد چو نهان من و تو می‌داند
  5. شمارهٔ ۳۷۲در جعبه روزگار یک تیر نماند
  6. شمارهٔ ۳۷۳گر خواب خوش است عق مرگش خواند
  7. شمارهٔ ۳۷۴عهدی دارد جهان که تا بتواند
  8. شمارهٔ ۳۷۵در دیده ز گلزار رخت خار بماند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.