پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۵۸

کو جان که ز بیداد فلک خسته نشد

کو تن که از او به خاک پیوسته نشد

کو مرغ دلی کز پی کامی نپرید

کافتاده به دامی ز بلا بسته نشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶۰یارم به تفرج چمن بیرون شد
  2. شمارهٔ ۳۶۱بر تو به جوانی دلم من مفتون شد
  3. شمارهٔ ۳۶۲بر نام تو چون نام رهی املی شد
  4. شمارهٔ ۳۶۳از بس که رخ نامه به خون تر می‌شد
  5. شمارهٔ ۳۶۴بر یاد رخ و قد تو ای سرو بلند
  6. شمارهٔ ۳۶۵غصنی چو فروع شرع را سایه فکند
  7. شمارهٔ ۳۶۶گر بر سر آتشم نشانی چو سپند
  8. شمارهٔ ۳۶۷پستم کردی به محنت ای چرخ بلند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.