پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۵۷

گردون که بدیهاش جوی کاست نشد

روزی پی کامی که دلی خواست نشد

این کور کبود پوش کز قامت پیر

با هیچ جوانمرد دمی راست نشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۵۹در دل نفسی یاد تو گردیده نشد
  2. شمارهٔ ۳۶۰یارم به تفرج چمن بیرون شد
  3. شمارهٔ ۳۶۱بر تو به جوانی دلم من مفتون شد
  4. شمارهٔ ۳۶۲بر نام تو چون نام رهی املی شد
  5. شمارهٔ ۳۶۳از بس که رخ نامه به خون تر می‌شد
  6. شمارهٔ ۳۶۴بر یاد رخ و قد تو ای سرو بلند
  7. شمارهٔ ۳۶۵غصنی چو فروع شرع را سایه فکند
  8. شمارهٔ ۳۶۶گر بر سر آتشم نشانی چو سپند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.