پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۵۵

تا میل دلت به کین پرستی باشد

در عشق کرا امید هستی باشد

ور در عمری چشم تو لطفی بکند

آن نیز هم از غایت مستی باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۵۷گردون که بدیهاش جوی کاست نشد
  2. شمارهٔ ۳۵۸کو جان که ز بیداد فلک خسته نشد
  3. شمارهٔ ۳۵۹در دل نفسی یاد تو گردیده نشد
  4. شمارهٔ ۳۶۰یارم به تفرج چمن بیرون شد
  5. شمارهٔ ۳۶۱بر تو به جوانی دلم من مفتون شد
  6. شمارهٔ ۳۶۲بر نام تو چون نام رهی املی شد
  7. شمارهٔ ۳۶۳از بس که رخ نامه به خون تر می‌شد
  8. شمارهٔ ۳۶۴بر یاد رخ و قد تو ای سرو بلند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.