پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۵۴

گفتم شبه ار سُفته بود به باشد

وان نرگس اگر خفته بود به باشد

گفتا ز دو فتنه عالمی برخیزد

باری چو یکی خفته بود به باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۵۶نه مهر تو از دلم به در خواهد شد
  2. شمارهٔ ۳۵۷گردون که بدیهاش جوی کاست نشد
  3. شمارهٔ ۳۵۸کو جان که ز بیداد فلک خسته نشد
  4. شمارهٔ ۳۵۹در دل نفسی یاد تو گردیده نشد
  5. شمارهٔ ۳۶۰یارم به تفرج چمن بیرون شد
  6. شمارهٔ ۳۶۱بر تو به جوانی دلم من مفتون شد
  7. شمارهٔ ۳۶۲بر نام تو چون نام رهی املی شد
  8. شمارهٔ ۳۶۳از بس که رخ نامه به خون تر می‌شد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.