پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۳۹

مگذار که کار دل قراری گیرد

یا همنفسی و غمگساری گیرد

بی یار چنین فتاده بگذار او را

تا بو که بود چون تو یاری گیرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴۱لافی ز تو پیش کس نمی‌یارم زد
  2. شمارهٔ ۳۴۲دم بی رخ یار نازنین نتوان زد
  3. شمارهٔ ۳۴۳بی بزم تو چشم جام می خون ریزد
  4. شمارهٔ ۳۴۴آن روز که آوازه محشر خیزد
  5. شمارهٔ ۳۴۵در هجر تو گر جان ز تنم برخیزد
  6. شمارهٔ ۳۴۶شاها کرمت از پی آن برخیزد
  7. شمارهٔ ۳۴۷اول سخنم چو از زبان برخیزد
  8. شمارهٔ ۳۴۸گل کیست که در رونق خد تو رسد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.