پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۴۲

دم بی رخ یار نازنین نتوان زد

لاف از دل و صبر بیش ازین نتوان زد

او گرچه برآورد عتابی ز زمین

حق‌های گذشته بر زمین نتوان زد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴۴آن روز که آوازه محشر خیزد
  2. شمارهٔ ۳۴۵در هجر تو گر جان ز تنم برخیزد
  3. شمارهٔ ۳۴۶شاها کرمت از پی آن برخیزد
  4. شمارهٔ ۳۴۷اول سخنم چو از زبان برخیزد
  5. شمارهٔ ۳۴۸گل کیست که در رونق خد تو رسد
  6. شمارهٔ ۳۴۹گوئی که لبم بر لب نوش تو رسد
  7. شمارهٔ ۳۵۰از عشق چو بر جوان ملامت باشد
  8. شمارهٔ ۳۵۱تا گوش بود سوی سلامت باشد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.