پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۹

بر بام بدیدمش که جولان می‌کرد

چون حال دلم طره پریشان می‌کرد

از روی چو ماه بام و در می‌افروخت

وز زلف سیاه عنبرافشان می‌کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۱برهان که به مرگ خوب ناگاه بمرد
  2. شمارهٔ ۳۳۲آن دد که چو دمنه در کمینگاه بمرد
  3. شمارهٔ ۳۳۳دل بین که مرا غم که مهمان آورد
  4. شمارهٔ ۳۳۴عشق آمد و بر دلم شبیخون آورد
  5. شمارهٔ ۳۳۵تا هست غمت غمی دگر نتوان خورد
  6. شمارهٔ ۳۳۶نپسندم کایزد به گناهت گیرد
  7. شمارهٔ ۳۳۷گر سرو قد خوشت به بر درگیرد
  8. شمارهٔ ۳۳۸هر شب سپه غم تو راهم گیرد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.