پرش به محتوای اصلی
آذر بیگدلی

آذر بیگدلی

غزلیات

۲۰۷ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱۸۱ مرا بجرم وفای من از جفا کشتی
  2. شمارهٔ ۱۸۲ ای باد بامدادی، میآیی از چه وادی؟!
  3. شمارهٔ ۱۸۳ غم نیست دلا در دی، گر توبه ز می کردی؛
  4. شمارهٔ ۱۸۴ از جفا، اهل وفا را به زبان آوردی
  5. شمارهٔ ۱۸۵ دل ز یار کهن، مگر کندی
  6. شمارهٔ ۱۸۶ چو دل ز دردم، چو جان ز داغم، فگار کردی چرا ز یاری
  7. شمارهٔ ۱۸۷ نمی پرسی ز غمناکان، دلت شاد است پنداری؟!
  8. شمارهٔ ۱۸۸ به گاه رقص، چون در انجمن می در قدح ریزی
  9. شمارهٔ ۱۸۹ فغان که عمر سرآمد در انتظار کسی
  10. شمارهٔ ۱۹۰ وقتی بغمم رسیده باشی
  11. شمارهٔ ۱۹۱ خوش آنکه بسر رسیده باشی
  12. شمارهٔ ۱۹۲ بیچاره بلبلی، که نبیند رخ گلی
  13. شمارهٔ ۱۹۳ فرخنده تر از مرغ بهشت است حمامی
  14. شمارهٔ ۱۹۴ هم به روش ظریفی، هم به صفا تمامی
  15. شمارهٔ ۱۹۵ ماه رخش چو بنمود، از طرف بام نیمی
  16. شمارهٔ ۱۹۶ تا می نخوری، قد رخ زرد ندانی ؛
  17. شمارهٔ ۱۹۷ بر آستان، مگرم پاسبان بگردانی
  18. شمارهٔ ۱۹۸ تو را که گفت : رخ از دوستان بگردانی؟!
  19. شمارهٔ ۱۹۹ یاری من، ای یار جفا کار چه دانی؟!
  20. شمارهٔ ۲۰۰ به یک ایما، همان که می‌دانی
  21. شمارهٔ ۲۰۱ ای به سیما، همان که می‌دانی؛
  22. شمارهٔ ۲۰۲ کنی تا چند آزارم که زاری‌های من بینی؟!
  23. شمارهٔ ۲۰۳ پیران بی گنه را، کشتی گر از نگاهی؛
  24. شمارهٔ ۲۰۴ کجایی یوسف ثانی، کجایی؟!
  25. شمارهٔ ۲۰۵ دلا، پیام من و او، اگر به هم تو نگویی
  26. شمارهٔ ۲۰۶ کاکل عنبرین نهان، زیر کلاه کرده‌ای
  27. شمارهٔ ۲۰۷ چند روزی شد، که از من بی‌سبب رنجیده‌ای

متن اشعار به نقل از گنجور.