فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - باز باد اندر فتاد باز باد اندر فتاد این سرخ سر چیغوز را
- شمارهٔ ۲ - ایام چو تو دلبر طناز نیابد رخ تازه چو تو هیچ دگر تاز نیابد
- شمارهٔ ۳ - نور رخ تو قمر ندارد . . . ری دارم که خر ندارد
- شمارهٔ ۴ - عاشقان پیش تو گر تحفه همه جان آرند تازبازان که ترا پیش گروگان آرند
- شمارهٔ ۵ - عالم سعد، احمد مسعود شیدگانی سهمگین کولنگ و بی هنجار شد
- شمارهٔ ۶ - ای کودکان . . . ر من ای کودکان ز کار فرو ماند
- شمارهٔ ۷ - چه باید کرد مرا کر بدر . . . ن یار باید کرد
- شمارهٔ ۸ - پسر عبد ای مرز تو اندر خور . . . ر پسر عبد
- شمارهٔ ۹ - آن شب که مرا بود می وصل به کف بر امروز منم . . . ر و خدو کرده به کف بر
- شمارهٔ ۱۰ - سوزنیم سوزنیم، مرد باندازه . . . ر
- شمارهٔ ۱۱ - سوزنیم سوزنیم، موم دل و خاره . . . ر
- شمارهٔ ۱۲ سوزنیم مرد باندام . . . ر
- شمارهٔ ۱۳ - رای بر آنست که بیرون زنم سوزنیم، مرد گرانمایه . . . ر
- شمارهٔ ۱۴ یاقوتی کبیر فروش کباده خر
- شمارهٔ ۱۵ - جواب شعر شرف منم کلوخ خر افشار کنگ خشک سپوز
- شمارهٔ ۱۶ - ابوالعباس ترشروی بخواهم گفت وصف سرخ کناس
- شمارهٔ ۱۷ - ریش دلبر تاختن آورد بر بتان ختن ریش
- شمارهٔ ۱۸ - تاختن آورد بر بتان ختن ریش ای بهمه تن گناه کرده، مکن ریش
- شمارهٔ ۱۹ - ای شادی روزی که برآری پسرا ریش زنهار به هش باش که ناری پسرا ریش
- شمارهٔ ۲۰ - شنیدست از کسی کز سنگ سیم آید همی بیرون به چشمِ عاشقان آید، سُرینِ گِردِ گلرنگش
- شمارهٔ ۲۱ - ای بلبل خیل تو طربناک ای سرخ سطبر سخت رگناک
- شمارهٔ ۲۲ - این غم عشق به پیرانه زیاری جستم ای پسر تا بمیان پای تو در نگریستم
- شمارهٔ ۲۳ - منم که روح علوم زمانه را بدنم منم که از سر حمدان عقیق در یمنم
- شمارهٔ ۲۴ - هرچند که از عشق تو در کوی ملامیم هرچند که گنگیم و کلوکیم و لکامیم
- شمارهٔ ۲۵ - صنما تا به کف عشوه عشق تو دریم ای سنایی تو کجایی که به خون تو دریم
- شمارهٔ ۲۶ - جلال الدین کیست؟ ز سیم ساده یکی کوه دیده ام بدو نیم
- شمارهٔ ۲۷ ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم
- شمارهٔ ۲۸ - ای سنائی بیا ای سنائی بیا و قد خم کن
- شمارهٔ ۲۹ - آخر چه هست این؟ ای خصلت تو هشتن، آخر چه خصالست این
- شمارهٔ ۳۰ - ای سنائی دم در این عالم قلندروار زن ای پسر ریش آوریدی گل کش و دیوار زن
- شمارهٔ ۳۱ - مرا عشقت بنامیزد بدان سان پرورید ای جان چو زآب روی تو ریش چو آتش بردمید ای جان
- شمارهٔ ۳۲ - کودکان تنگ قبا این کودکان تنگ قبای فراخ . . . ن
- شمارهٔ ۳۳ ای رسیده شبی بگازه من
- شمارهٔ ۳۴ - تا سر من همی بود بر دوش . . . ن ترک من، آن بت سیمین
- شمارهٔ ۳۵ - ای گشته ز تابش و صفای تو سهل است سنائیا سنای تو
- شمارهٔ ۳۶ - روز از ما بگریخت شمس برگشت ز چرخ، همچو زرین طبقو
- شمارهٔ ۳۷ - گره زده سر زلفین دلگشای که چه خوره شده بمیان پای من بپای که چه
- شمارهٔ ۳۸ - دوش در خواب ترا دیدم ریش با دوش رسید از بن گوش ای گنده
- شمارهٔ ۳۹ - عقل و جانم برد شوخی آفتی بتیاره ای تاز بازم ایر من در . . . ن هر زن باره‌ای
- شمارهٔ ۴۰ - ای راه ترا دلیل مردی ای مرز ترا دریده مردی
- شمارهٔ ۴۱ - پرسند از او که چند هجا گفتی ای سید کتب خانه برآشفتی
- شمارهٔ ۴۲ - چرا ز روی لطافت بدین غریب نسازی چرا ز راه لطافت بدین قضیب نیازی
- شمارهٔ ۴۳ گاه آن آمد که شب برخوری شلغم زنی
- شمارهٔ ۴۴ - گاه آن آمد بتا کاندر خرابی دم زنی میخکی سازی کزین در دیگ شلغم میکنی
متن اشعار به نقل از گنجور.