پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

غزلیات

شمارهٔ ۸ - پسر عبد

ای مرز تو اندر خور . . . ر پسر عبد

در مرز تو بینم خور . . . ر پسر عبد

علاک در مرز تو چون دید، همانگاه

دانست که از در . . . ر پسر عبد

یک ره ز در صدق نگویی که چه گویی

آن روی تو با منظر . . . ر پسر عبد

دیدی به گه اندر شده با پشم همه غرق

آن قامت چون عرعر . . . ر پسر عبد

صد . . . ر دگر دیدی استاده مهیا

بر . . . دن تو، همبر . . . ر پسر عبد

. . . ر پسر عبد چو شه بود، تو گفتی

. . . ر دگران لشکر . . . ر پسر عبد

ای گنده جمالی به هجای تو درین شعر

بودم همه مدحتگر . . . ر پسر عبد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰ - سوزنیمسوزنیم، مرد باندازه . . . ر
  2. شمارهٔ ۱۱ - سوزنیمسوزنیم، موم دل و خاره . . . ر
  3. شمارهٔ ۱۲سوزنیم مرد باندام . . . ر
  4. شمارهٔ ۱۳ - رای بر آنست که بیرون زنمسوزنیم، مرد گرانمایه . . . ر
  5. شمارهٔ ۱۴یاقوتی کبیر فروش کباده خر
  6. شمارهٔ ۱۵ - جواب شعر شرفمنم کلوخ خر افشار کنگ خشک سپوز
  7. شمارهٔ ۱۶ - ابوالعباس ترشرویبخواهم گفت وصف سرخ کناس
  8. شمارهٔ ۱۷ - ریش دلبرتاختن آورد بر بتان ختن ریش
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.