شمارهٔ ۲۰ - شنیدست از کسی کز سنگ سیم آید همی بیرون

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۲۲ - این غم عشق به پیرانه زیاری جستمای پسر تا بمیان پای تو در نگریستم
2. شمارهٔ ۲۳ - منم که روح علوم زمانه را بدنممنم که از سر حمدان عقیق در یمنم
3. شمارهٔ ۲۴ - هرچند که از عشق تو در کوی ملامیمهرچند که گنگیم و کلوکیم و لکامیم
4. شمارهٔ ۲۵ - صنما تا به کف عشوه عشق تو دریمای سنایی تو کجایی که به خون تو دریم
5. شمارهٔ ۲۶ - جلال الدین کیست؟ز سیم ساده یکی کوه دیده ام بدو نیم
6. شمارهٔ ۲۷ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم
7. شمارهٔ ۲۸ - ای سنائی بیاای سنائی بیا و قد خم کن
8. شمارهٔ ۲۹ - آخر چه هست این؟ای خصلت تو هشتن، آخر چه خصالست این