پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱ - ای بلبل خیل تو طربناک

ای سرخ سطبر سخت رگناک

ای . . . ن مواجران ز تو چاک

در پیش در تو از پی سیم

پیشانی و سینه هاست بر خاک

آکی نرسیده از تو بر من

صد بار ترا ز تو رسد آک

در کار و برون کار هستی

گه دامن و گه دوان و گه ماک

پاکی و پلید گردی آنگه

بر . . . ن کسی که بر گرد پاک

فلاشی پاک برگرفتت

وز حال تو آگه است علاک

تا بیش سنائی این نگوید

ای بلبل خیل تو طربناک

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳ - منم که روح علوم زمانه را بدنممنم که از سر حمدان عقیق در یمنم
  2. شمارهٔ ۲۴ - هرچند که از عشق تو در کوی ملامیمهرچند که گنگیم و کلوکیم و لکامیم
  3. شمارهٔ ۲۵ - صنما تا به کف عشوه عشق تو دریمای سنایی تو کجایی که به خون تو دریم
  4. شمارهٔ ۲۶ - جلال الدین کیست؟ز سیم ساده یکی کوه دیده ام بدو نیم
  5. شمارهٔ ۲۷ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم
  6. شمارهٔ ۲۸ - ای سنائی بیاای سنائی بیا و قد خم کن
  7. شمارهٔ ۲۹ - آخر چه هست این؟ای خصلت تو هشتن، آخر چه خصالست این
  8. شمارهٔ ۳۰ - ای سنائی دم در این عالم قلندروار زنای پسر ریش آوریدی گل کش و دیوار زن
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.