فهرست اشعار
- بخش ۱ - مناجات الهی پرده پندار بگشای
- بخش ۲ - در حکمت آفرینش به نام آنکه این دریای دایر
- بخش ۳ - قطعه ای در هوای معرفت قدرتت چو باز
- بخش ۴ - در نعت پیامبر (ص) ز رحمت انبیا را آفریده
- بخش ۵ - رباعی شاهی که به نعلین رخ مه آراست
- بخش ۶ - در معراج پیامبر (ص) در آن شب در سرای ام هانی
- بخش ۷ - غزل ای ممکن دست قدرت بر بساط لامکان
- بخش ۸ - دعای دولت امیر شیخ اویس درودی بیشمار از رب ارباب
- بخش ۹ - قطعه داور دنیا، معز الدین حق، سلطان اویس
- بخش ۱۰ - قطعه شاهی که در بسیط زمین حکم نافذش
- بخش ۱۱ - قطعه سحرگاه ازل کز پرده عرض
- بخش ۱۲ - قطعه بجز از آتش دراز زبان
- بخش ۱۳ - قطعه روز کسوف ار کند قصد بدوزد به تیر
- بخش ۱۴ - قطعه طاووس روز تا ز افق جلوه میکند
- بخش ۱۵ - آغاز داستان جمشید و خورشید خبر دادند دانایان پیشین
- بخش ۱۶ - دیدن جمشید، خورشید را اندر خواب چو روی خود بهشتی دید در خواب
- بخش ۱۷ - غزل گفتم خیال وصلت گفتا به خواب بینی
- بخش ۱۸ - غزل مطول قصهای دارم که گر خواهم بیان کردن
- بخش ۱۹ - آگاهی فغفور شاه از حال جمشید چو صبح از جیب گردون سر برآورد
- بخش ۲۰ - راز گفتن جمشید با پدر و مادر در آخر غنچه این راز بشکفت
- بخش ۲۱ - غزل گوئیا این نقش بیجان صورت جان من است
- بخش ۲۲ - از خواب گفتن جمشید با مهراب ملک بگشاد راز صورت خواب
- بخش ۲۳ - اجازه سفر خواستن جمشید ملک جمشید کرد آن راز مشهور
- بخش ۲۴ - سفر جمشید به روم به روز فرخ و حال همایون
- بخش ۲۵ - غزل غباری کز ره معشوقه آید
- بخش ۲۶ - روان شدن جمشید از ولایت پریان بسوی روم به چین چون رومیان آیینه بستند
- بخش ۲۷ - کشته شدن دیو به دست جمشید ز قلب لشکر آمد سوی جمشید
- بخش ۲۸ - در دیر راهب به نزد بحر دیری دید مینا
- بخش ۲۹ - رباعی لازم نبود که آنچه دولت باید
- بخش ۳۰ - جمشید و سفر دریا ملک را چون بسیج آورد از آن دیر
- بخش ۳۱ - غزل ای طوطی جان زین قفس سبز برون پر
- بخش ۳۲ - در وصف صبح چو سیمین صبح سر بر زد ز خاور
- بخش ۳۳ - جواب دادن حورزاد جمشید را پری گفتش که: «اینجا مرز روم است
- بخش ۳۴ - رفتن جمشید به اقامتگاه خورشید در آن خرگه بت موزون شمایل
- بخش ۳۵ - عاشق شدن خورشید بر جمشید گلی دید از هوا پیراهنش چاک
- بخش ۳۶ - غزل ای صبا خیز و دمی دامن خرگه بردار
- بخش ۳۷ - قطعه از سرِ گرمی جوابش داد شمع
- بخش ۳۸ - گفتگوی جمشید با شمع ملک با شمع گفت ای گرم رو، نرم!
- بخش ۳۹ - غزل چه منزل است که خاکش نسیم جان دارد
- بخش ۴۰ - غزل ای میوهٔ رسیده، ز بستان کیستی؟
- بخش ۴۱ - غزل زهی دو نرگس چشمت در ارغنون خفته
- بخش ۴۲ - غزل خواهد گل رعنا که او باشد به آب و رنگ تو
- بخش ۴۳ - از خمار باز آمدن جمشید ملک در خواب صوت چنگ بشنید
- بخش ۴۴ - غزل باغ را رنگی و بویی ز بهارست امشب
- بخش ۴۵ - غزل بیا جانا که خرم نو بهاریست
- بخش ۴۶ - طلب کردن خورشید جمشید را بهار افروز چون شعری برانگیخت
- بخش ۴۷ - غزل آفتابی از شکاف ابر ایما میکند
- بخش ۴۸ - باز گفتن خورشید از احوال جمشید به کتایون گل زرد افق را دور بی باک
- بخش ۴۹ - غزل در هر آن سر که هوا و هوست جا گیرد
- بخش ۵۰ - رباعی ماییم کله چو لاله بر خاک زده
- بخش ۵۱ - نصیحت مهراب به جمشید معنبر زلف را چون داد شب تاب
- بخش ۵۲ - غزل شوق مِیْاَم نیم شب بر در خَمّار برد
- بخش ۵۳ - دیدن جمشید ،خورشید را در باغ در آن شب دید جمشید آفتابی
- بخش ۵۴ - غزل خواهم که امشب خدمتی چون ساغر اندر خَور کنم
- بخش ۵۵ - دربند افتادن خورشید به دستور افسر، مادرش به نوشانوش رفت آن شب به پایان
- بخش ۵۶ - قطعه چو بر حدود یار حبیب بگذشتم
- بخش ۵۷ - بیتابی جمشید در فراق خورشید چمن بی گل، فلک بی ماه میدید
- بخش ۵۸ - غزل آتش سودا گرفت در دل شیدای من
- بخش ۵۹ - رفتن مهراب در پی جمشید همی گردید مهراب از پی جم
- بخش ۶۰ - غزل غزل
متن اشعار به نقل از گنجور.