پرش به محتوای اصلی
سلمان ساوجی

سلمان ساوجی

جمشید و خورشید

۱۱۳ شعر

فهرست اشعار

  1. بخش ۱ - مناجات الهی پرده پندار بگشای
  2. بخش ۲ - در حکمت آفرینش به نام آنکه این دریای دایر
  3. بخش ۳ - قطعه ای در هوای معرفت قدرتت چو باز
  4. بخش ۴ - در نعت پیامبر (ص) ز رحمت انبیا را آفریده
  5. بخش ۵ - رباعی شاهی که به نعلین رخ مه آراست
  6. بخش ۶ - در معراج پیامبر (ص) در آن شب در سرای ام هانی
  7. بخش ۷ - غزل ای ممکن دست قدرت بر بساط لامکان
  8. بخش ۸ - دعای دولت امیر شیخ اویس درودی بی‌شمار از رب ارباب
  9. بخش ۹ - قطعه داور دنیا، معز الدین حق، سلطان اویس
  10. بخش ۱۰ - قطعه شاهی که در بسیط زمین حکم نافذش
  11. بخش ۱۱ - قطعه سحرگاه ازل کز پرده عرض
  12. بخش ۱۲ - قطعه بجز از آتش دراز زبان
  13. بخش ۱۳ - قطعه روز کسوف ار کند قصد بدوزد به تیر
  14. بخش ۱۴ - قطعه طاووس روز تا ز افق جلوه می‌کند
  15. بخش ۱۵ - آغاز داستان جمشید و خورشید خبر دادند دانایان پیشین
  16. بخش ۱۶ - دیدن جمشید، خورشید را اندر خواب چو روی خود بهشتی دید در خواب
  17. بخش ۱۷ - غزل گفتم خیال وصلت گفتا به خواب بینی
  18. بخش ۱۸ - غزل مطول قصه‌ای دارم که گر خواهم بیان کردن
  19. بخش ۱۹ - آگاهی فغفور شاه از حال جمشید چو صبح از جیب گردون سر برآورد
  20. بخش ۲۰ - راز گفتن جمشید با پدر و مادر در آخر غنچه این راز بشکفت
  21. بخش ۲۱ - غزل گوئیا این نقش بیجان صورت جان من است
  22. بخش ۲۲ - از خواب گفتن جمشید با مهراب ملک بگشاد راز صورت خواب
  23. بخش ۲۳ - اجازه سفر خواستن جمشید ملک جمشید کرد آن راز مشهور
  24. بخش ۲۴ - سفر جمشید به روم به روز فرخ و حال همایون
  25. بخش ۲۵ - غزل غباری کز ره معشوقه آید
  26. بخش ۲۶ - روان شدن جمشید از ولایت پریان بسوی روم به چین چون رومیان آیینه بستند
  27. بخش ۲۷ - کشته شدن دیو به دست جمشید ز قلب لشکر آمد سوی جمشید
  28. بخش ۲۸ - در دیر راهب به نزد بحر دیری دید مینا
  29. بخش ۲۹ - رباعی لازم نبود که آنچه دولت باید
  30. بخش ۳۰ - جمشید و سفر دریا ملک را چون بسیج آورد از آن دیر
  31. بخش ۳۱ - غزل ای طوطی جان زین قفس سبز برون پر
  32. بخش ۳۲ - در وصف صبح چو سیمین صبح سر بر زد ز خاور
  33. بخش ۳۳ - جواب دادن حورزاد جمشید را پری گفتش که: «اینجا مرز روم است
  34. بخش ۳۴ - رفتن جمشید به اقامتگاه خورشید در آن خرگه بت موزون شمایل
  35. بخش ۳۵ - عاشق شدن خورشید بر جمشید گلی دید از هوا پیراهنش چاک
  36. بخش ۳۶ - غزل ای صبا خیز و دمی دامن خرگه بردار
  37. بخش ۳۷ - قطعه از سرِ گرمی جوابش داد شمع
  38. بخش ۳۸ - گفتگوی جمشید با شمع ملک با شمع گفت ای گرم رو، نرم!
  39. بخش ۳۹ - غزل چه منزل است که خاکش نسیم جان دارد
  40. بخش ۴۰ - غزل ای میوهٔ رسیده‌، ز بستان کیستی؟
  41. بخش ۴۱ - غزل زهی دو نرگس چشمت در ارغنون خفته
  42. بخش ۴۲ - غزل خواهد گل رعنا که او باشد به آب و رنگ تو
  43. بخش ۴۳ - از خمار باز آمدن جمشید ملک در خواب صوت چنگ بشنید
  44. بخش ۴۴ - غزل باغ را رنگی و بویی ز بهارست امشب
  45. بخش ۴۵ - غزل بیا جانا که خرم نو بهاریست
  46. بخش ۴۶ - طلب کردن خورشید جمشید را بهار افروز چون شعری برانگیخت
  47. بخش ۴۷ - غزل آفتابی از شکاف ابر ایما می‌کند
  48. بخش ۴۸ - باز گفتن خورشید از احوال جمشید به کتایون گل زرد افق را دور بی باک
  49. بخش ۴۹ - غزل در هر آن سر که هوا و هوست جا گیرد
  50. بخش ۵۰ - رباعی ماییم کله چو لاله بر خاک زده
  51. بخش ۵۱ - نصیحت مهراب به جمشید معنبر زلف را چون داد شب تاب
  52. بخش ۵۲ - غزل شوق مِیْ‌اَم نیم شب بر در خَمّار برد
  53. بخش ۵۳ - دیدن جمشید ،خورشید را در باغ در آن شب دید جمشید آفتابی
  54. بخش ۵۴ - غزل خواهم که امشب خدمتی چون ساغر اندر خَور کنم
  55. بخش ۵۵ - دربند افتادن خورشید به دستور افسر، مادرش به نوشانوش رفت آن شب به پایان
  56. بخش ۵۶ - قطعه چو بر حدود یار حبیب بگذشتم
  57. بخش ۵۷ - بیتابی جمشید در فراق خورشید چمن بی گل، فلک بی ماه می‌دید
  58. بخش ۵۸ - غزل آتش سودا گرفت در دل شیدای من
  59. بخش ۵۹ - رفتن مهراب در پی جمشید همی گردید مهراب از پی جم
  60. بخش ۶۰ - غزل غزل

متن اشعار به نقل از گنجور.