فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۳۸۴۱ جنون من ز نسیم بهار کامل شد
- غزل شمارهٔ ۳۸۴۲ زچهره ات عرق شرم چشم حیران شد
- غزل شمارهٔ ۳۸۴۳ زگریه آینه هر دلی که روشن شد
- غزل شمارهٔ ۳۸۴۴ ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شد
- غزل شمارهٔ ۳۸۴۵ فغان که وحشی من مانده از رمیدن شد
- غزل شمارهٔ ۳۸۴۶ زخنده دل به لعب لعل یار مفتون شد
- غزل شمارهٔ ۳۸۴۷ رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شد
- غزل شمارهٔ ۳۸۴۸ خوشم که خرده جان صرف یار جانی شد
- غزل شمارهٔ ۳۸۴۹ اگر به بیخبری یار می توانی شد
- غزل شمارهٔ ۳۸۵۰ زصدق اگر نفس صبحگاه خواهی شد
- غزل شمارهٔ ۳۸۵۱ فغان که هستی ما خرج آشنایی شد
- غزل شمارهٔ ۳۸۵۲ به خاک دیر جبینی که آشنا باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۵۳ خوش است حس که در پرده حیا باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۵۴ زخاکساری دل برقرار خودباشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۵۵ زانقلاب دل آسوده بیشتر باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۵۶ خوشا دلی که دراودرد را گذر باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۵۷ مرا که سایه خم سایه کمر باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۵۸ فروغ گوهر چرخ از جلای دل باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۵۹ مرا جلای دل از چشم خونفشان باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۶۰ زبستگی دل آگاه شادمان باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۶۱ ز چهره حال دل زار من عیان باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۶۲ دل گشاده من گلستان من باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۶۳ مرا امید نشاط از سپهر چون باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۶۴ حیات من سخنهای دلنشین باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۶۵ همیشه صاحب طول امل غمین باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۶۶ به چشم من گل وخار چمن یکی باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۶۷ حضور روی زمین در فتادگی باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۶۸ نشاط زنده دلان پایدار می باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۶۹ نشاط لازم نقص عقول می باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۰ سبکروان ترا نقش پا نمی باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۱ خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۲ به ملک امن رضا شور وشر نمی باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۳ به زیر چرخ دل شادمان نمی‌باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۴ کسی به ملک رضا خشمگین نمی باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۵ ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلد
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۶ دلم بجا زتماشای دلنوازآمد
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۷ نه هرکه خواجه شود بنده پروری داند
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۸ نه هر سخن نشناسی سخنوری داند
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۹ کریم اوست که خود را بخیل می داند
- غزل شمارهٔ ۳۸۸۰ دلیل راه کج از مستقیم می داند
- غزل شمارهٔ ۳۸۸۱ قد تو سرو چمن را پیاده می داند
- غزل شمارهٔ ۳۸۸۲ چنان که حسن ترا هیچ کس نمی‌داند
- غزل شمارهٔ ۳۸۸۳ دهان تنگ تو هر خرده‌دان نمی‌داند
- غزل شمارهٔ ۳۸۸۴ کجاست می که مرا شیرگیر گرداند
- غزل شمارهٔ ۳۸۸۵ کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
- غزل شمارهٔ ۳۸۸۶ خط تو سلسله خود به مشک ناب رساند
- غزل شمارهٔ ۳۸۸۷ مرا شکستگی پا به آن جناب رساند
- غزل شمارهٔ ۳۸۸۸ ز حرف بر لب شیرین او اثرماند
- غزل شمارهٔ ۳۸۸۹ به زیر چرخ مقوس که جاودان ماند
- غزل شمارهٔ ۳۸۹۰ اثر ز همت مستانه در شراب نماند
- غزل شمارهٔ ۳۸۹۱ خزان رسید وگل افشانی بهار نماند
- غزل شمارهٔ ۳۸۹۲ به زلف سنبل وخط بنفشه کی پیچم
- غزل شمارهٔ ۳۸۹۳ نه گل نه لاله درین خارزار می ماند
- غزل شمارهٔ ۳۸۹۴ فلک به آبله خار دیده می‌ماند
- غزل شمارهٔ ۳۸۹۵ سخن غریب چو شد در وطن نمی ماند
- غزل شمارهٔ ۳۸۹۶ زخنده تو گره در دلی نمی ماند
- غزل شمارهٔ ۳۸۹۷ موحدان که به لیل ونهار ساخته اند
- غزل شمارهٔ ۳۸۹۸ سبکروان به زمینی که پاگذاشته اند
- غزل شمارهٔ ۳۸۹۹ سبکروان ز خَمِ آسمان برآمده‌اند
- غزل شمارهٔ ۳۹۰۰ فسردگان که اسیر جهان اسبابند
متن اشعار به نقل از گنجور.