غزلیات

فهرست اشعار

1. غزل شمارهٔ ۲۴۰۱ ای صد هزار خرمن‌ها را بسوخته
2. غزل شمارهٔ ۲۴۰۲ باده بده ساقیا عشوه و بادم مده
3. غزل شمارهٔ ۲۴۰۳ ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده
4. غزل شمارهٔ ۲۴۰۴ ای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخره
5. غزل شمارهٔ ۲۴۰۵ ای همه منزل شده از تو ره بی‌رهه
6. غزل شمارهٔ ۲۴۰۶ ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیده
7. غزل شمارهٔ ۲۴۰۷ زهی لواء و علم لا اله الا الله
8. غزل شمارهٔ ۲۴۰۸ چو آفتاب برآمد ز قعر آب سیاه
9. غزل شمارهٔ ۲۴۰۹ که بوده است تو را دوش یار و همخوابه
10. غزل شمارهٔ ۲۴۱۰ مقام خلوت و یار و سماع و تو خفته
11. غزل شمارهٔ ۲۴۱۱ دلم چو دیده و تو چون خیال در دیده
12. غزل شمارهٔ ۲۴۱۲ چو مست روی توام ای حکیم فرزانه
13. غزل شمارهٔ ۲۴۱۳ عجب دلی که به عشق بت است پیوسته
14. غزل شمارهٔ ۲۴۱۴ ز لقمه‌ای که بشد دیده تو را پرده
15. غزل شمارهٔ ۲۴۱۵ تو دیده گشته و ما را بکرده نادیده
16. غزل شمارهٔ ۲۴۱۶ برو برو که به بز لایق است بزغاله
17. غزل شمارهٔ ۲۴۱۷ خلاصه دو جهان است آن پری چهره
18. غزل شمارهٔ ۲۴۱۸ ای جان ای جان فی ستر الله
19. غزل شمارهٔ ۲۴۱۹ خوش بود فرش تن نور دیده
20. غزل شمارهٔ ۲۴۲۰ آمد آمد نگار پوشیده
21. غزل شمارهٔ ۲۴۲۱ مطرب جان‌های دل برده
22. غزل شمارهٔ ۲۴۲۲ رخ نفسی بر رخ این مست نه
23. غزل شمارهٔ ۲۴۲۳ یا رشاء فدیته من زمن رایته
24. غزل شمارهٔ ۲۴۲۴ هل طربا لعاشق وافقه زمانه
25. غزل شمارهٔ ۲۴۲۵ طوبی لمن آواه سر فؤاده
26. غزل شمارهٔ ۲۴۲۶ فدیتتک یا ستی الناسیه
27. غزل شمارهٔ ۲۴۲۷ گر باغ از او واقف بدی از شاخ تر خون آمدی
28. غزل شمارهٔ ۲۴۲۸ فصل بهاران شد ببین بستان پر از حور و پری
29. غزل شمارهٔ ۲۴۲۹ ای در طواف ماه تو ماه و سپهر مشتری
30. غزل شمارهٔ ۲۴۳۰ ای آن که بر اسب بقا از دیر فانی می‌روی
31. غزل شمارهٔ ۲۴۳۱ این عشق گردان کو به کو بر سر نهاده طبله‌ای
32. غزل شمارهٔ ۲۴۳۲ ای رونق هر گلشنی وی روزن هر خانه‌ای
33. غزل شمارهٔ ۲۴۳۳ ای آنک اندر باغ جان آلاجقی برساختی
34. غزل شمارهٔ ۲۴۳۴ از دار ملک لم یزل ای شاه سلطان آمدی
35. غزل شمارهٔ ۲۴۳۵ من دوش دیدم سر دل اندر جمال دلبری
36. غزل شمارهٔ ۲۴۳۶ ای یار اگر نیکو کنی اقبال خود صدتو کنی
37. غزل شمارهٔ ۲۴۳۷ ای یوسفِ خوش‌نام هی! در ره میا بی‌همرهی
38. غزل شمارهٔ ۲۴۳۸ دزدید جمله رخت ما لولی و لولی زاده‌ای
39. غزل شمارهٔ ۲۴۳۹ دامن کشانم می‌کِشد در بتکده عَیّاره‌ای
40. غزل شمارهٔ ۲۴۴۰ ای آفتاب سرکشان با کهکشان آمیختی
41. غزل شمارهٔ ۲۴۴۱ آخر مراعاتی بکن مر بی‌دلان را ساعتی
42. غزل شمارهٔ ۲۴۴۲ بانگی عجب از آسمان در می‌رسد هر ساعتی
43. غزل شمارهٔ ۲۴۴۳ ای تو ملول از کار من من تشنه‌تر هر ساعتی
44. غزل شمارهٔ ۲۴۴۴ چون در‌شو‌ی در باغ دل مانند گل خوش‌بو شوی
45. غزل شمارهٔ ۲۴۴۵ از بامدادان ساغری پر کرد خوش خماره‌ای
46. غزل شمارهٔ ۲۴۴۶ ای شهسوار خاص بک کز عالم جان تاختی
47. غزل شمارهٔ ۲۴۴۷ یک ساعت ار دو قبلکی از عقل و جان برخاستی
48. غزل شمارهٔ ۲۴۴۸ ای داده جان را لطف تو خوشتر ز مستی حالتی
49. غزل شمارهٔ ۲۴۴۹ من پیش از این می‌خواستم گفتار خود را مشتری
50. غزل شمارهٔ ۲۴۵۰ در دل خیالش زان بود تا تو به هر سو ننگری
51. غزل شمارهٔ ۲۴۵۱ دریوزه‌ای دارم ز تو در اقتضای آشتی
52. غزل شمارهٔ ۲۴۵۲ ای دل نگویی چون شدی ور عشق روزافزون شدی
53. غزل شمارهٔ ۲۴۵۳ بویی ز گردون می‌رسد با پرسش و دلداریی
54. غزل شمارهٔ ۲۴۵۴ عیش جهان پیسه بود گاه خوشی گاه بدی
55. غزل شمارهٔ ۲۴۵۵ برگذری درنگری جز دل خوبان نبری
56. غزل شمارهٔ ۲۴۵۶ هم نظری هم خبری هم قمران را قمری
57. غزل شمارهٔ ۲۴۵۷ ای دل سرگشته شده در طلبِ یاوه‌روی
58. غزل شمارهٔ ۲۴۵۸ سنگ مزن بر طرف کارگه شیشه‌گر‌ی
59. غزل شمارهٔ ۲۴۵۹ عارف گوینده اگر تا به سحر صبر کنی
60. غزل شمارهٔ ۲۴۶۰ تو نه چنانی که منم، من نه چنانم که تویی