فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۶۶۱ باده در باده مست چون نشوم
- غزل شمارهٔ ۶۶۲ آنکه ز الطاف نو پیوست بهم
- غزل شمارهٔ ۶۶۳ از عشق یار خوشم از حسن یار هم
- غزل شمارهٔ ۶۶۴ دردم ز حد فزون شد و غم بیشمار هم
- غزل شمارهٔ ۶۶۵ از بخت شکوه دارم و از دست یار هم
- غزل شمارهٔ ۶۶۶ دل میکنمت فدا و جان هم
- غزل شمارهٔ ۶۶۷ کو عشق کو سودای عشق تا در جهان غوغا نهم
- غزل شمارهٔ ۶۶۸ یاد یاران که کنند از دل و جان یاری هم
- غزل شمارهٔ ۶۶۹ مرا هرچند رانی دیگر آیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۰ اگر بدیم و گر نیک خاکسار توایم
- غزل شمارهٔ ۶۷۱ ما ز مافوق فلک در بحر و بر افتادهایم
- غزل شمارهٔ ۶۷۲ ذّره ذرّه ز آسیای آسمان افتادهایم
- غزل شمارهٔ ۶۷۳ از حضور قدس جانرا در سفر افکندهایم
- غزل شمارهٔ ۶۷۴ تا آتش عشق رخت در جان و دل افروختیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۵ ما سر مستان مست مستیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۶ بکوی یار بیپروا گذشتیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۷ رفتیم ازین دیار رفتیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۸ هر جمیلی که بدیدیم بدو یار شدیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۹ هر جمالی که بر افروخت خریدار شدیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۰ فخر دو عالمیم و گدای تو آمدیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۱ ما را ره توفیق نمودند و بریدیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۲ بس جور کشیدیم در این ره که بریدیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۳ دردا که درین راه بسی رنج کشیدیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۴ چشم بر هر چه گشادیم رخ خوب تو دیدیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۵ از غیبب عدم رخت بهستی چو کشیدیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۶ ما دیدهٔ اشکبار داریم
- غزل شمارهٔ ۶۸۷ بیا ای اشک خونین تا که بر بخت زبون گریم
- غزل شمارهٔ ۶۸۸ بیائید یاران بهم دوست باشیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۹ بیا تا مونس هم یار هم غمخوار هم باشیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۰ طرفی نبستم زین جهان استغفرالله العظیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۱ چون یار ما تو باشی ز اغیار فارغیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۲ کی آیدم می در نظر مست جمال ساقیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۳ از دم صبح ازل با عشق یار و همدمیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۴ ای دل بیا که تا بخدا التجا کنیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۵ ای دل بیا که بر در میخانه جا کنیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۶ ایخوش آنروزی که ما جان در ره جانان کنیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۷ گر شود روزی شبی کان ماهرا مهمان کنیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۸ ای خدا عشقی که دل بر آتشش بریان کنیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۹ روزها در طلبت میپویم
- غزل شمارهٔ ۷۰۰ حسنش دریا و من سبویم
- غزل شمارهٔ ۷۰۱ کی باشد از جهان بدن سوی جان رویم
- غزل شمارهٔ ۷۰۲ خیز تازین خاکدان بیرون رویم
- غزل شمارهٔ ۷۰۳ وقت آنست که جوینده اسرار شویم
- غزل شمارهٔ ۷۰۴ بدرد عشق بیدرمان دوای درد من میکن
- غزل شمارهٔ ۷۰۵ هر که میخواهد سخن گستر بود در انجمن
- غزل شمارهٔ ۷۰۶ در ره دانش بفکر تا بتوان گام زن
- غزل شمارهٔ ۷۰۷ رنجیده از من میگذشت گفتم چه کردم جان من
- غزل شمارهٔ ۷۰۸ نوش من نیش مکن دورم از خویش مکن
- غزل شمارهٔ ۷۰۹ در حریم قدس جانرا نیست بار از ننگ تن
- غزل شمارهٔ ۷۱۰ در دل هر ذره مهر جان ما دارد وطن
- غزل شمارهٔ ۷۱۱ آرامت از تن میرود زین شاهدان سیمتن
- غزل شمارهٔ ۷۱۲ ز نهار مکن ای جان این درد مرا درمان
- غزل شمارهٔ ۷۱۳ بهار آمد بهار آمد بهار طلعت جانان
- غزل شمارهٔ ۷۱۴ بهار آمد بهار آمد چمن شد پر گل و ریحان
- غزل شمارهٔ ۷۱۵ تنم از خاک شد پیدا شود در خاک هم پنهان
- غزل شمارهٔ ۷۱۶ ای برون از سرای کون و مکان
- غزل شمارهٔ ۷۱۷ باغ روی تو روضه رضوان
- غزل شمارهٔ ۷۱۸ زان دهان حرفی فکندی در میان
- غزل شمارهٔ ۷۱۹ بر دل تنگ ما فضای جهان
- غزل شمارهٔ ۷۲۰ ای که درد مرا توئی درمان
متن اشعار به نقل از گنجور.