فهرست اشعار
- رباعی شمارهٔ ۱ ای صاحب مسئله! تو بشنو از ما
- رباعی شمارهٔ ۲ از دست غم تو، ای بت حور لقا
- رباعی شمارهٔ ۳ ای عقل خجل ز جهل و نادانی ما
- رباعی شمارهٔ ۴ دوش از درم آمد آن مه لاله نقاب
- رباعی شمارهٔ ۵ این راه زیارت است، قدرش دریاب
- رباعی شمارهٔ ۶ شیرین سخنی که از لبش جان می‌ریخت
- رباعی شمارهٔ ۷ دی پیر مغان، آتش صحبت افروخت
- رباعی شمارهٔ ۸ دنیا که از او دل اسیران ریش است
- رباعی شمارهٔ ۹ مالی که ز تو کس نستاند، علم است
- رباعی شمارهٔ ۱۰ دنیا که دلت ز حسرت او زار است
- رباعی شمارهٔ ۱۱ با هر که شدم سخت، به مهر آمد سست
- رباعی شمارهٔ ۱۲ آن دل که تواش دیده بدی، خون شد و رفت
- رباعی شمارهٔ ۱۳ فرخنده شبی بود که آن دلبر مست
- رباعی شمارهٔ ۱۴ تا شمع قلندری بهائی افروخت
- رباعی شمارهٔ ۱۵ تا منزل آدمی سرای دنیاست
- رباعی شمارهٔ ۱۶ حاجی به طواف کعبه اندر تک و پوست
- رباعی شمارهٔ ۱۷ در میکده دوش، زاهدی دیدم مست
- رباعی شمارهٔ ۱۸ هر تازه گلی که زیب این گلزار است
- رباعی شمارهٔ ۱۹ آن کس که بدم گفت، بدی سیرت اوست
- رباعی شمارهٔ ۲۰ علم است برهنه شاخ و تحصیل، بر است
- رباعی شمارهٔ ۲۱ رفتم ز درت ز جور، بیش از پیشت
- رباعی شمارهٔ ۲۲ پیوسته دلم ز جور خویشان، ریش است
- رباعی شمارهٔ ۲۳ در مزرع طاعتم، گیاهی بنماند
- رباعی شمارهٔ ۲۴ نقد دل خود بهائی آخر سره کرد
- رباعی شمارهٔ ۲۵ آن حرف که از دلت غمی بگشاید
- رباعی شمارهٔ ۲۶ عشاق به غیر دوست، عاری دارند
- رباعی شمارهٔ ۲۷ رندان گاهی ملک جهان می‌بازند
- رباعی شمارهٔ ۲۸ با دل گفتم: به عالم کون و فساد
- رباعی شمارهٔ ۲۹ ای در طلب علوم، در مدرسه چند؟
- رباعی شمارهٔ ۳۰ خوش آن که صلای جام وحدت در داد
- رباعی شمارهٔ ۳۱ دیدی که بهایی چو غم از سر وا کرد
- رباعی شمارهٔ ۳۲ او را که دل از عشق مشوش باشد
- رباعی شمارهٔ ۳۳ تا نیست نگردی، ره هستت ندهند
- رباعی شمارهٔ ۳۴ فردا که محققان هر فن طلبند
- رباعی شمارهٔ ۳۵ بر درگه دوست، هر که صادق برود
- رباعی شمارهٔ ۳۶ دل درد و بلای عشقش افزون خواهد
- رباعی شمارهٔ ۳۷ دل جور تو، ای مهر گسل، می‌خواهد
- رباعی شمارهٔ ۳۸ لطف ازلی، نیکی هر بد خواهد
- رباعی شمارهٔ ۳۹ ای آنکه دلم غیر جفای تو ندید
- رباعی شمارهٔ ۴۰ کاری ز وجود ناقصم نگشاید
- رباعی شمارهٔ ۴۱ آهنگ حجاز می‌نمودم من زار
- رباعی شمارهٔ ۴۲ از دام دفینه، خوب جستیم آخر
- رباعی شمارهٔ ۴۳ گفتم که کنم تحفه‌ات ای لاله عذار
- رباعی شمارهٔ ۴۴ از نالهٔ عشاق، نوایی بردار
- رباعی شمارهٔ ۴۵ در بزم تو ای شمع، منم زار و اسیر
- رباعی شمارهٔ ۴۶ تا بتوانی، ز خلق، ای یار عزیز!
- رباعی شمارهٔ ۴۷ از سبحهٔ من، پیر مغان رفت ز هوش
- رباعی شمارهٔ ۴۸ ای زاهد خود نمای سجاده به دوش
- رباعی شمارهٔ ۴۹ کردیم دلی را که نبد مصباحش
- رباعی شمارهٔ ۵۰ از ذوق صدای پایت، ای رهزن هوش
- رباعی شمارهٔ ۵۱ از بس که زدم به شیشهٔ تقوی سنگ
- رباعی شمارهٔ ۵۲ یک چند، میان خلق کردیم درنگ
- رباعی شمارهٔ ۵۳ در چهره ندارم از مسلمانی رنگ
- رباعی شمارهٔ ۵۴ در مدرسه جز خون جگر، نیست حلال
- رباعی شمارهٔ ۵۵ عمری است که تیر زهر را آماجم
- رباعی شمارهٔ ۵۶ غمهای جهان در دل پر غم داریم
- رباعی شمارهٔ ۵۷ افسوس که عمر خود تباهی کردیم
- رباعی شمارهٔ ۵۸ بی روی تو، خونابه فشاند چشمم
- رباعی شمارهٔ ۵۹ یکچند، در این مدرسه‌ها گردیدم
- رباعی شمارهٔ ۶۰ ما با می و مینا، سر تقوی داریم
متن اشعار به نقل از گنجور.