پرش به محتوای اصلی
شیخ بهایی شیخ بهایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۶

تا بتوانی، ز خلق، ای یار عزیز!

دوری کن و در دامن عزلت آویز!

انسان مجازیند این نسناسان

پرهیز! ز انسان مجازی، پرهیز!

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۸ای زاهد خود نمای سجاده به دوش
  2. رباعی شمارهٔ ۴۹کردیم دلی را که نبد مصباحش
  3. رباعی شمارهٔ ۵۰از ذوق صدای پایت، ای رهزن هوش
  4. رباعی شمارهٔ ۵۱از بس که زدم به شیشهٔ تقوی سنگ
  5. رباعی شمارهٔ ۵۲یک چند، میان خلق کردیم درنگ
  6. رباعی شمارهٔ ۵۳در چهره ندارم از مسلمانی رنگ
  7. رباعی شمارهٔ ۵۴در مدرسه جز خون جگر، نیست حلال
  8. رباعی شمارهٔ ۵۵عمری است که تیر زهر را آماجم
همه‌ی رباعیات ←

شیخ بهایی درباره‌ی شیخ بهایی

بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.