پرش به محتوای اصلی
شیخ بهایی شیخ بهایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۷

از سبحهٔ من، پیر مغان رفت ز هوش

وز نالهٔ من، فتاد در شهر خروش

آن شیخ که خرقه داد و زنار خرید

تکبیر ز من گرفت، در میکده دوش

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۹کردیم دلی را که نبد مصباحش
  2. رباعی شمارهٔ ۵۰از ذوق صدای پایت، ای رهزن هوش
  3. رباعی شمارهٔ ۵۱از بس که زدم به شیشهٔ تقوی سنگ
  4. رباعی شمارهٔ ۵۲یک چند، میان خلق کردیم درنگ
  5. رباعی شمارهٔ ۵۳در چهره ندارم از مسلمانی رنگ
  6. رباعی شمارهٔ ۵۴در مدرسه جز خون جگر، نیست حلال
  7. رباعی شمارهٔ ۵۵عمری است که تیر زهر را آماجم
  8. رباعی شمارهٔ ۵۶غمهای جهان در دل پر غم داریم
همه‌ی رباعیات ←

شیخ بهایی درباره‌ی شیخ بهایی

بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.