پرش به محتوای اصلی
شیخ بهایی شیخ بهایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۵

عمری است که تیر زهر را آماجم

بر تارک افلاس و فلاکت، تاجم

یک شمه ز مفلسی اگر شرح دهم

چندان که خدا غنی است، من محتاجم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۷افسوس که عمر خود تباهی کردیم
  2. رباعی شمارهٔ ۵۸بی روی تو، خونابه فشاند چشمم
  3. رباعی شمارهٔ ۵۹یکچند، در این مدرسه‌ها گردیدم
  4. رباعی شمارهٔ ۶۰ما با می و مینا، سر تقوی داریم
  5. رباعی شمارهٔ ۶۱در خانهٔ کعبه، دل به دست آوردم
  6. رباعی شمارهٔ ۶۲هر چند که رند کوچه و بازاریم
  7. رباعی شمارهٔ ۶۳خو کرده به خلوت، دل غم فرسایم
  8. رباعی شمارهٔ ۶۴گفتیم: مگر که اولیاییم، نه‌ایم
همه‌ی رباعیات ←

شیخ بهایی درباره‌ی شیخ بهایی

بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.