پرش به محتوای اصلی
شیخ بهایی شیخ بهایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۹

یکچند، در این مدرسه‌ها گردیدم

از اهل کمال، نکته‌ها پرسیدم

یک مسله‌ای که بوی عشق آید از آن

در عمر خود، از مدرسی نشنیدم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۱در خانهٔ کعبه، دل به دست آوردم
  2. رباعی شمارهٔ ۶۲هر چند که رند کوچه و بازاریم
  3. رباعی شمارهٔ ۶۳خو کرده به خلوت، دل غم فرسایم
  4. رباعی شمارهٔ ۶۴گفتیم: مگر که اولیاییم، نه‌ایم
  5. رباعی شمارهٔ ۶۵امشب بوزید باد طوفان آیین
  6. رباعی شمارهٔ ۶۶برخیز سحر، ناله و آهی می‌کن
  7. رباعی شمارهٔ ۶۷فصاد، به قصد آنکه بردارد خون
  8. رباعی شمارهٔ ۶۸یارب، تو مرا مژدهٔ وصلی برسان
همه‌ی رباعیات ←

شیخ بهایی درباره‌ی شیخ بهایی

بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.