پرش به محتوای اصلی
شیخ بهایی شیخ بهایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۳

خو کرده به خلوت، دل غم فرسایم

کوتاه شد از صحبت مردم، پایم

تا تنهایم، هم نفسم یاد کسی است

چون هم نفسم کسی شود، تنهایم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۵امشب بوزید باد طوفان آیین
  2. رباعی شمارهٔ ۶۶برخیز سحر، ناله و آهی می‌کن
  3. رباعی شمارهٔ ۶۷فصاد، به قصد آنکه بردارد خون
  4. رباعی شمارهٔ ۶۸یارب، تو مرا مژدهٔ وصلی برسان
  5. رباعی شمارهٔ ۶۹ای برده به چین زلف، تاب دل من
  6. رباعی شمارهٔ ۷۰هر شام و سحر ملائک علیین
  7. رباعی شمارهٔ ۷۱ای عاشق خام، از خدا دوری تو
  8. رباعی شمارهٔ ۷۲رویت که ز باده لاله می‌روید از او
همه‌ی رباعیات ←

شیخ بهایی درباره‌ی شیخ بهایی

بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.