پرش به محتوای اصلی
شیخ بهایی شیخ بهایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۲

رویت که ز باده لاله می‌روید از او

وز تاب شراب، ژاله می‌روید از او

دستی که پیاله‌ای ز دست تو گرفت

گر خاک شود، پیاله می‌روید از او

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۴زاهد نکند گنه، که قهاری تو
  2. رباعی شمارهٔ ۷۵هرچند که در حسن و ملاحت، فردی
  3. رباعی شمارهٔ ۷۶ای هست وجود تو،ز یک قطره منی
  4. رباعی شمارهٔ ۷۷تا از ره و رسم عقل، بیرون نشوی
  5. رباعی شمارهٔ ۷۸ای دل، که ز مدرسه به دیر افتادی
  6. رباعی شمارهٔ ۷۹ای دل، قدمی به راه حق ننهادی
  7. رباعی شمارهٔ ۸۰ای چرخ که با مردم نادان یاری
  8. رباعی شمارهٔ ۸۱زاهد، به تو تقوی و ریا ارزانی
همه‌ی رباعیات ←

شیخ بهایی درباره‌ی شیخ بهایی

بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.