رباعی شمارهٔ ۷

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۹مالی که ز تو کس نستاند، علم است
2. رباعی شمارهٔ ۱۰دنیا که دلت ز حسرت او زار است
3. رباعی شمارهٔ ۱۱با هر که شدم سخت، به مهر آمد سست
4. رباعی شمارهٔ ۱۲آن دل که تواش دیده بدی، خون شد و رفت
5. رباعی شمارهٔ ۱۳فرخنده شبی بود که آن دلبر مست
6. رباعی شمارهٔ ۱۴تا شمع قلندری بهائی افروخت
7. رباعی شمارهٔ ۱۵تا منزل آدمی سرای دنیاست
8. رباعی شمارهٔ ۱۶حاجی به طواف کعبه اندر تک و پوست