رباعی شمارهٔ ۱۰

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۱۲آن دل که تواش دیده بدی، خون شد و رفت
2. رباعی شمارهٔ ۱۳فرخنده شبی بود که آن دلبر مست
3. رباعی شمارهٔ ۱۴تا شمع قلندری بهائی افروخت
4. رباعی شمارهٔ ۱۵تا منزل آدمی سرای دنیاست
5. رباعی شمارهٔ ۱۶حاجی به طواف کعبه اندر تک و پوست
6. رباعی شمارهٔ ۱۷در میکده دوش، زاهدی دیدم مست
7. رباعی شمارهٔ ۱۸هر تازه گلی که زیب این گلزار است
8. رباعی شمارهٔ ۱۹آن کس که بدم گفت، بدی سیرت اوست