پرش به محتوای اصلی
شیخ بهایی شیخ بهایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۳

در مزرع طاعتم، گیاهی بنماند

دردست به جز ناله و آهی بنماند

تا خرمن عمر بود، در خواب بدم

بیدار کنون شدم که کاهی بنماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۵آن حرف که از دلت غمی بگشاید
  2. رباعی شمارهٔ ۲۶عشاق به غیر دوست، عاری دارند
  3. رباعی شمارهٔ ۲۷رندان گاهی ملک جهان می‌بازند
  4. رباعی شمارهٔ ۲۸با دل گفتم: به عالم کون و فساد
  5. رباعی شمارهٔ ۲۹ای در طلب علوم، در مدرسه چند؟
  6. رباعی شمارهٔ ۳۰خوش آن که صلای جام وحدت در داد
  7. رباعی شمارهٔ ۳۱دیدی که بهایی چو غم از سر وا کرد
  8. رباعی شمارهٔ ۳۲او را که دل از عشق مشوش باشد
همه‌ی رباعیات ←

شیخ بهایی درباره‌ی شیخ بهایی

بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.