پرش به محتوای اصلی
شیخ بهایی شیخ بهایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۶

عشاق به غیر دوست، عاری دارند

از حسرت آرزوی او بیزارند

و آنان که کنند طاعت از بهر بهشت

عشاق نیند، بهر خود در کارند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۸با دل گفتم: به عالم کون و فساد
  2. رباعی شمارهٔ ۲۹ای در طلب علوم، در مدرسه چند؟
  3. رباعی شمارهٔ ۳۰خوش آن که صلای جام وحدت در داد
  4. رباعی شمارهٔ ۳۱دیدی که بهایی چو غم از سر وا کرد
  5. رباعی شمارهٔ ۳۲او را که دل از عشق مشوش باشد
  6. رباعی شمارهٔ ۳۳تا نیست نگردی، ره هستت ندهند
  7. رباعی شمارهٔ ۳۴فردا که محققان هر فن طلبند
  8. رباعی شمارهٔ ۳۵بر درگه دوست، هر که صادق برود
همه‌ی رباعیات ←

شیخ بهایی درباره‌ی شیخ بهایی

بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.