پرش به محتوای اصلی
شیخ بهایی شیخ بهایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۵

بر درگه دوست، هر که صادق برود

تا حشر ز خاطرش علائق برود

صد ساله نماز عابد صومعه‌دار

قربان سر نیاز عاشق برود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۷دل جور تو، ای مهر گسل، می‌خواهد
  2. رباعی شمارهٔ ۳۸لطف ازلی، نیکی هر بد خواهد
  3. رباعی شمارهٔ ۳۹ای آنکه دلم غیر جفای تو ندید
  4. رباعی شمارهٔ ۴۰کاری ز وجود ناقصم نگشاید
  5. رباعی شمارهٔ ۴۱آهنگ حجاز می‌نمودم من زار
  6. رباعی شمارهٔ ۴۲از دام دفینه، خوب جستیم آخر
  7. رباعی شمارهٔ ۴۳گفتم که کنم تحفه‌ات ای لاله عذار
  8. رباعی شمارهٔ ۴۴از نالهٔ عشاق، نوایی بردار
همه‌ی رباعیات ←

شیخ بهایی درباره‌ی شیخ بهایی

بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.