فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ از جوش شباب، پر دلت بی غم شد
- شمارهٔ ۶۲ بی خاطر جمع، نکته دان نتوان شد
- شمارهٔ ۶۳ ای آنکه بجمع سیم و زر حرصت خواند
- شمارهٔ ۶۴ نی در سر شوق و، نی بدل پروا ماند
- شمارهٔ ۶۵ نی سفره، نه کاسه، نی طبق میماند
- شمارهٔ ۶۶ این مدعیان که راه نشناخته اند
- شمارهٔ ۶۷ چون دیده بینشم عطا فرمودند
- شمارهٔ ۶۸ ای گشته ز شب بخورد و خوابی خرسند
- شمارهٔ ۶۹ کس جا بدل فتادگان تا نکند
- شمارهٔ ۷۰ درد دل خسته را، نگفتن چه کند؟
- شمارهٔ ۷۱ جاهل، چو هوس بچتر شاهی فگند
- شمارهٔ ۷۲ طفلان، که فرح فزا و غم کاهانند
- شمارهٔ ۷۳ گر باده غم نصیب ما زین خم بود
- شمارهٔ ۷۴ گر قبله دل، نه کوی آن شاه بود
- شمارهٔ ۷۵ از خوی درشت، دوست نایاب شود
- شمارهٔ ۷۶ تا از دم گرمی سخنی سر نشود
- شمارهٔ ۷۷ با خلق الفت، دماغ سازی خواهد
- شمارهٔ ۷۸ هر کس که در این زمانه عزت جوید
- شمارهٔ ۷۹ زاد ره مرگ، گریه و آه ببر
- شمارهٔ ۸۰ از کار جهان، بترک و تجرید گذر
- شمارهٔ ۸۱ از خانه خراب کردن خلق به زور
- شمارهٔ ۸۲ تاکی ز شراب خواب مستی، برخیز!
- شمارهٔ ۸۳ در مکتب عقل، خود کتاب خود باش
- شمارهٔ ۸۴ ای آنکه ترا خوش غلیانیست تلاش
- شمارهٔ ۸۵ مو، جوهر تیغ ابروی دلجویش
- شمارهٔ ۸۶ ای ازلم ولانسلمت، خلق به تنگ
- شمارهٔ ۸۷ در دیده چرغت، ای جهان فرهنگ
- شمارهٔ ۸۸ چرغ تو که در صید ندانسته درنگ
- شمارهٔ ۸۹ از صاف دلان نیست کدورت را رنگ
- شمارهٔ ۹۰ هر سو به رخ تو نیست زلف شبرنگ
- شمارهٔ ۹۱ از واهمه چرغ تو آن زرین چنگ
- شمارهٔ ۹۲ برخیز شب ای همای اوج اقبال
- شمارهٔ ۹۳ ای آنکه نباشد از نمازت جز نام
- شمارهٔ ۹۴ گر دل نشدی باین دو مصرع شادم
- شمارهٔ ۹۵ هان کار بکن راست، که قامت شد خم
- شمارهٔ ۹۶ ای درد تو لیلی دل مجنونم
- شمارهٔ ۹۷ آن روز که بیدار از این خواب شوم
- شمارهٔ ۹۸ ما دشمن خویش را، بیاری زده ایم
- شمارهٔ ۹۹ عمری به عبث همنفس قال شدیم
- شمارهٔ ۱۰۰ هر چند گناه تو عظیم است عظیم
- شمارهٔ ۱۰۱ با اهل ستم مجوش بهر احسان
- شمارهٔ ۱۰۲ از صدق، سخن کند اثر در دل و جان
- شمارهٔ ۱۰۳ خواهی اگر از راحت کونین نشان
- شمارهٔ ۱۰۴ جانت نشود پاک ز گرد عصیان
- شمارهٔ ۱۰۵ خواهی که شود بر سر خلقت مسکن
- شمارهٔ ۱۰۶ خالی ز خرد شد سر و، از نیرو تن
- شمارهٔ ۱۰۷ هردم، رهم ای عشق بیک رنگ مزن
- شمارهٔ ۱۰۸ همراه شباب، رفت نیرو از تن
- شمارهٔ ۱۰۹ از گنج عطای تو، چه کم دارم من؟
- شمارهٔ ۱۱۰ موجود، کسی به جز تو نشمارم من!
- شمارهٔ ۱۱۱ کم گو، که بود سخن چو در مکنون
- شمارهٔ ۱۱۲ آمد پیری و، زشت شد صورت تو
- شمارهٔ ۱۱۳ شد وعده اگر خلاف در حضرت تو
- شمارهٔ ۱۱۴ واعظ چه کسست؟ کمترین بنده تو!
- شمارهٔ ۱۱۵ پر در پی وصل آرزوها تک و دو
- شمارهٔ ۱۱۶ دردی که بسوی چاره ساز آیی کو؟
- شمارهٔ ۱۱۷ از بهر شناساییت از لطف اله
- شمارهٔ ۱۱۸ ای از مرض حرص ترا دل مرده
- شمارهٔ ۱۱۹ شاهی خواهی، گدایی از دست مده
- شمارهٔ ۱۲۰ هستی نبود، جز غم و رنج و تعبی
متن اشعار به نقل از گنجور.