پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۶۶

این مدعیان که راه نشناخته اند

بر دعوی فقر گردن افراخته اند

در برنه مرقعست این طایفه را

بر دعوی خویش محضری ساخته اند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۸ای گشته ز شب بخورد و خوابی خرسند
  2. شمارهٔ ۶۹کس جا بدل فتادگان تا نکند
  3. شمارهٔ ۷۰درد دل خسته را، نگفتن چه کند؟
  4. شمارهٔ ۷۱جاهل، چو هوس بچتر شاهی فگند
  5. شمارهٔ ۷۲طفلان، که فرح فزا و غم کاهانند
  6. شمارهٔ ۷۳گر باده غم نصیب ما زین خم بود
  7. شمارهٔ ۷۴گر قبله دل، نه کوی آن شاه بود
  8. شمارهٔ ۷۵از خوی درشت، دوست نایاب شود
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.