پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۶۸

ای گشته ز شب بخورد و خوابی خرسند

جان کرده ز پروردن تن زار و نژند

شرمت باد از خروس کاو شب همه شب

در ذکر و ترا نفیر خوابست بلند!

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۰درد دل خسته را، نگفتن چه کند؟
  2. شمارهٔ ۷۱جاهل، چو هوس بچتر شاهی فگند
  3. شمارهٔ ۷۲طفلان، که فرح فزا و غم کاهانند
  4. شمارهٔ ۷۳گر باده غم نصیب ما زین خم بود
  5. شمارهٔ ۷۴گر قبله دل، نه کوی آن شاه بود
  6. شمارهٔ ۷۵از خوی درشت، دوست نایاب شود
  7. شمارهٔ ۷۶تا از دم گرمی سخنی سر نشود
  8. شمارهٔ ۷۷با خلق الفت، دماغ سازی خواهد
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.