پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۸۲

تاکی ز شراب خواب مستی، برخیز!

از بستر نرم تن پرستی، برخیز!

با بانگ بلند، شب خروسان گویند:

ننشسته ز پا شعله هستی، برخیز!

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۴ای آنکه ترا خوش غلیانیست تلاش
  2. شمارهٔ ۸۵مو، جوهر تیغ ابروی دلجویش
  3. شمارهٔ ۸۶ای ازلم ولانسلمت، خلق به تنگ
  4. شمارهٔ ۸۷در دیده چرغت، ای جهان فرهنگ
  5. شمارهٔ ۸۸چرغ تو که در صید ندانسته درنگ
  6. شمارهٔ ۸۹از صاف دلان نیست کدورت را رنگ
  7. شمارهٔ ۹۰هر سو به رخ تو نیست زلف شبرنگ
  8. شمارهٔ ۹۱از واهمه چرغ تو آن زرین چنگ
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.