پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۹۰

هر سو به رخ تو نیست زلف شبرنگ

حسن تو قهال کرده در طرفه النگ

چشمان تو، و آن ابروی از وسمه کبود

باشد دو سیاه چشم در خیل کلنگ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۲برخیز شب ای همای اوج اقبال
  2. شمارهٔ ۹۳ای آنکه نباشد از نمازت جز نام
  3. شمارهٔ ۹۴گر دل نشدی باین دو مصرع شادم
  4. شمارهٔ ۹۵هان کار بکن راست، که قامت شد خم
  5. شمارهٔ ۹۶ای درد تو لیلی دل مجنونم
  6. شمارهٔ ۹۷آن روز که بیدار از این خواب شوم
  7. شمارهٔ ۹۸ما دشمن خویش را، بیاری زده ایم
  8. شمارهٔ ۹۹عمری به عبث همنفس قال شدیم
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.