پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۹

از گنج عطای تو، چه کم دارم من؟

از خاک در تو تخت جم دارم من!

دینار و درم گرم نباشد، چه غم است؟

دارم غم تو، دگر چه غم دارم من؟!

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۱کم گو، که بود سخن چو در مکنون
  2. شمارهٔ ۱۱۲آمد پیری و، زشت شد صورت تو
  3. شمارهٔ ۱۱۳شد وعده اگر خلاف در حضرت تو
  4. شمارهٔ ۱۱۴واعظ چه کسست؟ کمترین بنده تو!
  5. شمارهٔ ۱۱۵پر در پی وصل آرزوها تک و دو
  6. شمارهٔ ۱۱۶دردی که بسوی چاره ساز آیی کو؟
  7. شمارهٔ ۱۱۷از بهر شناساییت از لطف اله
  8. شمارهٔ ۱۱۸ای از مرض حرص ترا دل مرده
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.