پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۹

شاهی خواهی، گدایی از دست مده

آیین برهنه‌پایی از دست مده

خواهی که به جذبه‌ای کشد یار ترا

سررشته آشنایی از دست مده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۱گر صاحب تاج و کمری، ورپاجی
  2. شمارهٔ ۱۲۲تا کی ز طمع خوار نظرها گردی
  3. شمارهٔ ۱۲۳ای دل، تو به تنگم از جفا آوردی
  4. شمارهٔ ۱۲۴نبود چو حضور قلب و مژگان تری
  5. شمارهٔ ۱۲۵ای آنکه تمام آرزو و هوسی
  6. شمارهٔ ۱۲۶با خشم و شره، همال تاکی باشی؟
  7. شمارهٔ ۱۲۷آمد پیری و، رفت ایام خوشی
  8. شمارهٔ ۱۲۸دنیاست سرای غم، تو یکسر شعفی
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.