پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۳

ای دل، تو به تنگم از جفا آوردی

ای تن تو مرا به سر چه‌ها آوردی؟!

مرگ آمد و هنگام جدایی‌ست کنون

ای عمر خوش آمدی، صفا آوردی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۵ای آنکه تمام آرزو و هوسی
  2. شمارهٔ ۱۲۶با خشم و شره، همال تاکی باشی؟
  3. شمارهٔ ۱۲۷آمد پیری و، رفت ایام خوشی
  4. شمارهٔ ۱۲۸دنیاست سرای غم، تو یکسر شعفی
  5. شمارهٔ ۱۲۹بی داد و دهش ملک جهان نستانی
  6. شمارهٔ ۱۳۰گر در طلب معرفت یزدانی
  7. شمارهٔ ۱۳۱خوش آنکه ندارد غم فرزند و زنی
  8. شمارهٔ ۱۳۲در مبحث علم، تندخویی چه کنی؟
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.