پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۷۹

زاد ره مرگ، گریه و آه ببر

از بیم گناه، روی چون کاه ببر

ره خود نبری بطاعت حق واعظ

باری بگناه خویشتن راه ببر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۱از خانه خراب کردن خلق به زور
  2. شمارهٔ ۸۲تاکی ز شراب خواب مستی، برخیز!
  3. شمارهٔ ۸۳در مکتب عقل، خود کتاب خود باش
  4. شمارهٔ ۸۴ای آنکه ترا خوش غلیانیست تلاش
  5. شمارهٔ ۸۵مو، جوهر تیغ ابروی دلجویش
  6. شمارهٔ ۸۶ای ازلم ولانسلمت، خلق به تنگ
  7. شمارهٔ ۸۷در دیده چرغت، ای جهان فرهنگ
  8. شمارهٔ ۸۸چرغ تو که در صید ندانسته درنگ
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.