پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۳

خواهی اگر از راحت کونین نشان

دامان دل از گرد علایق به فشان

دولت خواهی، مده ز کف دامن فقر

کز دولت فقر شد هما شاه نشان

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۵خواهی که شود بر سر خلقت مسکن
  2. شمارهٔ ۱۰۶خالی ز خرد شد سر و، از نیرو تن
  3. شمارهٔ ۱۰۷هردم، رهم ای عشق بیک رنگ مزن
  4. شمارهٔ ۱۰۸همراه شباب، رفت نیرو از تن
  5. شمارهٔ ۱۰۹از گنج عطای تو، چه کم دارم من؟
  6. شمارهٔ ۱۱۰موجود، کسی به جز تو نشمارم من!
  7. شمارهٔ ۱۱۱کم گو، که بود سخن چو در مکنون
  8. شمارهٔ ۱۱۲آمد پیری و، زشت شد صورت تو
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.