پرش به محتوای اصلی
خاقانی

خاقانی

قطعات

۳۶۲ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱ مرا شاه بالایِ خواجه نشانده است
  2. شمارهٔ ۲ نظام دولت بهرامیان رشید الدین
  3. شمارهٔ ۳ - در شکایت و حکمت همه کارم ز دور آسمانی
  4. شمارهٔ ۴ - در شکر من که خاقانیم به منت شاه
  5. شمارهٔ ۵ - در حکمت و پند خاقانیا به جاه مشو غره غمروار
  6. شمارهٔ ۶ کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدا
  7. شمارهٔ ۷ ای در برگزیده که غواص کرده‌ای
  8. شمارهٔ ۸ - در مدح ضمانش کرد به صد سال عمر و مهر نهاد
  9. شمارهٔ ۹ خواجه یک هفته اضطرابی داشت
  10. شمارهٔ ۱۰ - در نصیحت و پند بترس از بدِ خلق خاقانیا
  11. شمارهٔ ۱۱ خاقانی ار به باره کشد دست بدتر است
  12. شمارهٔ ۱۲ - در حسب حال خود من که خاقانیَم آزاددلم
  13. شمارهٔ ۱۳ شروان به باغ خلد برین ماند از نعیم
  14. شمارهٔ ۱۴ من به ری عزم خراسان داشتم
  15. شمارهٔ ۱۵ گفتی از شاهان تو را دل فارغ است
  16. شمارهٔ ۱۶ ما غم کس نخورده‌ایم مگر
  17. شمارهٔ ۱۷ نظاره کنان به روی خوبت
  18. شمارهٔ ۱۸ چون شاه بازگشت ز ابخاز روز عید
  19. شمارهٔ ۱۹ ای در آبدار توانی ز پیچ و خم
  20. شمارهٔ ۲۰ - در مدح منوچهر شروان شاه برای بستن سد باقلانی قطب سپهر رفعت یعنی رکاب شاه
  21. شمارهٔ ۲۱ بشنو ای پیر پند خاقانی
  22. شمارهٔ ۲۲ - در هجو شهر زوری سیزده جنس نهاده است نبی
  23. شمارهٔ ۲۳ چون ز یاران رفته یاد آرم
  24. شمارهٔ ۲۴ خوش سواری است عمر خاقانی
  25. شمارهٔ ۲۵ زندگانی چو مال میراث است
  26. شمارهٔ ۲۶ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خود کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخ
  27. شمارهٔ ۲۷ دروغ است آنکه گوید این که در سنگ
  28. شمارهٔ ۲۸ - در مدح جمال الانام حسام الدین دوش آن زمان که چشمهٔ زراب آسمان
  29. شمارهٔ ۲۹ - در بیان دوستی و دشمنی خلق دوست دشمن گشت و دشمن دوست شد خاقانیا
  30. شمارهٔ ۳۰ - در مدح جلال الدین الخزاری گفتم ای دل بهر دربان جلال
  31. شمارهٔ ۳۱ - در نکوهش حسودان خاقانیا ز دل‌سبکی سرگران مباش
  32. شمارهٔ ۳۲ خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملک
  33. شمارهٔ ۳۳ نه همت من به پایه راضی است
  34. شمارهٔ ۳۴ - در هجو خواجه اسعد خواجه اسعد چو می خورد پیوست
  35. شمارهٔ ۳۵ گیرم که دل درست ما نیست
  36. شمارهٔ ۳۶ حوری از کوفه به کوری ز عجم
  37. شمارهٔ ۳۷ چار چیز است خوش آمد دل خاقانی را
  38. شمارهٔ ۳۸ دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و من
  39. شمارهٔ ۳۹ به خدائی که در ره عدلش
  40. شمارهٔ ۴۰ زین اشارت که کرد خاقانی
  41. شمارهٔ ۴۱ - در ذم بی‌هنران گر نشستی ورای خاقانی
  42. شمارهٔ ۴۲ ای عماد الدین ای صدر زمان
  43. شمارهٔ ۴۳ - در مدح نظام الملک قوام الدین ایا نظام ممالک قوام روی زمین
  44. شمارهٔ ۴۴ - در ذم غرور به مال مشو خاقانیا مغرور دولت
  45. شمارهٔ ۴۵ گرچه خاقانی از اصحاب فروتر بنشست
  46. شمارهٔ ۴۶ - در عزلت شاکرم از عزلتی که فاقه و فقر است
  47. شمارهٔ ۴۷ - در موعظه و نصیحت هم چنین فرد باش خاقانی
  48. شمارهٔ ۴۸ من آن خاقانی دریا ضمیرم
  49. شمارهٔ ۴۹ قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دان
  50. شمارهٔ ۵۰ - در حکمت ای فتی فتوی غدرت ندهم
  51. شمارهٔ ۵۱ - در مدح صفوة الدین مادر اخستان ای شاه بانوی ایران به هفت جد
  52. شمارهٔ ۵۲ تا به غربت فتاد خاقانی
  53. شمارهٔ ۵۳ دارِ عزلت گزید خاقانی
  54. شمارهٔ ۵۴ زیان تو در سود دانستن است
  55. شمارهٔ ۵۵ مرغکی را وقت کشتن می‌دوانید ابلهی
  56. شمارهٔ ۵۶ - در مدح جمال الدین موصلی وزیر خاقانی بلند سخن در جهان منم
  57. شمارهٔ ۵۷ - در مرثیهٔ منوچهر شروان شاه آب حیوان مجوی خاقانی
  58. شمارهٔ ۵۸ - در حماسه من که خاقانیم عزیز حقم
  59. شمارهٔ ۵۹ - در وصول ده شتر از امیر الحاج میر چون هفت بیت من خوانده است
  60. شمارهٔ ۶۰ به ماه چارده می‌ماند آن بت

متن اشعار به نقل از گنجور.