خاقانی
شمارهٔ ۲۵
زندگانی چو مال میراث است
که نبینی بقاش جز به زکات
پس ز طاعت بده زکاتش از آنک
به زکات است مال را برکات
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۷دروغ است آنکه گوید این که در سنگ
- شمارهٔ ۲۸ - در مدح جمال الانام حسام الدیندوش آن زمان که چشمهٔ زراب آسمان
- شمارهٔ ۲۹ - در بیان دوستی و دشمنی خلقدوست دشمن گشت و دشمن دوست شد خاقانیا
- شمارهٔ ۳۰ - در مدح جلال الدین الخزاریگفتم ای دل بهر دربان جلال
- شمارهٔ ۳۱ - در نکوهش حسودانخاقانیا ز دل‌سبکی سرگران مباش
- شمارهٔ ۳۲خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملک
- شمارهٔ ۳۳نه همت من به پایه راضی است
- شمارهٔ ۳۴ - در هجو خواجه اسعدخواجه اسعد چو می خورد پیوست
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.