خاقانی
شمارهٔ ۱۷
نظاره کنان به روی خوبت
چون درنگرند از کران‌ها
در روی تو روی خویش بینند
این است تفاوت نشان‌ها
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۹ای در آبدار توانی ز پیچ و خم
- شمارهٔ ۲۰ - در مدح منوچهر شروان شاه برای بستن سد باقلانیقطب سپهر رفعت یعنی رکاب شاه
- شمارهٔ ۲۱بشنو ای پیر پند خاقانی
- شمارهٔ ۲۲ - در هجو شهر زوریسیزده جنس نهاده است نبی
- شمارهٔ ۲۳چون ز یاران رفته یاد آرم
- شمارهٔ ۲۴خوش سواری است عمر خاقانی
- شمارهٔ ۲۵زندگانی چو مال میراث است
- شمارهٔ ۲۶ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خودکو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخ
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.