پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۱۸

چون شاه بازگشت ز ابخاز روز عید

فرمود چاشتگه گذری بر کلیسیا

من بانگ برکشیدم و گفتم که ای دریغ

اسلامیان به کعبه و ما در کلیسیا

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۰ - در مدح منوچهر شروان شاه برای بستن سد باقلانیقطب سپهر رفعت یعنی رکاب شاه
  2. شمارهٔ ۲۱بشنو ای پیر پند خاقانی
  3. شمارهٔ ۲۲ - در هجو شهر زوریسیزده جنس نهاده است نبی
  4. شمارهٔ ۲۳چون ز یاران رفته یاد آرم
  5. شمارهٔ ۲۴خوش سواری است عمر خاقانی
  6. شمارهٔ ۲۵زندگانی چو مال میراث است
  7. شمارهٔ ۲۶ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خودکو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخ
  8. شمارهٔ ۲۷دروغ است آنکه گوید این که در سنگ
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.