پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۵۳

دارِ عزلت گزید خاقانی

که به از دارِ ملکِ خاقان است

خورش از مشربِ قناعت ساخت

که چو زمزم هم آبِ حیوان است

نبَرَد تا تواند اَندُهِ رزق

کاندُهِ رزق بر جهانبان است

عمر اگر بهرِ رزق موقوف است

رزق موقوف بهرِ فرمان است

نپذیرد ز کس حوالهٔ رزق

که ضمان‌دارِ رزق یزدان است

مور را روزی از سلیمان نیست

که ز روزی‌دهِ سلیمان است

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۵مرغکی را وقت کشتن می‌دوانید ابلهی
  2. شمارهٔ ۵۶ - در مدح جمال الدین موصلی وزیرخاقانی بلند سخن در جهان منم
  3. شمارهٔ ۵۷ - در مرثیهٔ منوچهر شروان شاهآب حیوان مجوی خاقانی
  4. شمارهٔ ۵۸ - در حماسهمن که خاقانیم عزیز حقم
  5. شمارهٔ ۵۹ - در وصول ده شتر از امیر الحاجمیر چون هفت بیت من خوانده است
  6. شمارهٔ ۶۰به ماه چارده می‌ماند آن بت
  7. شمارهٔ ۶۱ - در علم و جهلنسبت از علم گیر خاقانی
  8. شمارهٔ ۶۲مرد مسافر حدیث خانه کو گوید
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.