پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۵۵

مرغکی را وقت کشتن می‌دوانید ابلهی

گفت مقصود از دوانیدنش نازک گشتن است

ما همان مرغیم خاقانی که ما را روزگار

می‌دواند وین دویدن را فذلک کشتن است

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۷ - در مرثیهٔ منوچهر شروان شاهآب حیوان مجوی خاقانی
  2. شمارهٔ ۵۸ - در حماسهمن که خاقانیم عزیز حقم
  3. شمارهٔ ۵۹ - در وصول ده شتر از امیر الحاجمیر چون هفت بیت من خوانده است
  4. شمارهٔ ۶۰به ماه چارده می‌ماند آن بت
  5. شمارهٔ ۶۱ - در علم و جهلنسبت از علم گیر خاقانی
  6. شمارهٔ ۶۲مرد مسافر حدیث خانه کو گوید
  7. شمارهٔ ۶۳هر سال اگر غلام خاقان
  8. شمارهٔ ۶۴ - فیلسوف اجل افضل الدین ساوی این قطعه را در آنوقت که خاقانی به رسالت سلطان ارسلان رفته بود بدو فرستادکسی که از پس احمد روا بود مرسل
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.