پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۵۷ - در مرثیهٔ منوچهر شروان شاه

آب حیوان مجوی خاقانی

که منوچهر خضر خو مرده است

نوبت راحت و کرم بگذشت

تا چراغ کیان فرو مرده است

راحت آن روز رفت کو رفته است

کرم آن روز مرده کو مرده است

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۹ - در وصول ده شتر از امیر الحاجمیر چون هفت بیت من خوانده است
  2. شمارهٔ ۶۰به ماه چارده می‌ماند آن بت
  3. شمارهٔ ۶۱ - در علم و جهلنسبت از علم گیر خاقانی
  4. شمارهٔ ۶۲مرد مسافر حدیث خانه کو گوید
  5. شمارهٔ ۶۳هر سال اگر غلام خاقان
  6. شمارهٔ ۶۴ - فیلسوف اجل افضل الدین ساوی این قطعه را در آنوقت که خاقانی به رسالت سلطان ارسلان رفته بود بدو فرستادکسی که از پس احمد روا بود مرسل
  7. شمارهٔ ۶۵گنج دانش توراست خاقانی
  8. شمارهٔ ۶۶شکر انعام پادشا گفتن
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.