پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۱۴

من به ری عزم خراسان داشتم

ز آن که جان بود آرزومندش مرا

والی ری بند بر عزمم نهاد

نیک دامن‌گیر شد بندش مرا

از یمین الدین شکایت کردمی

لیک شرم آمد ز فرزندش مرا

بس فسادی کافت اخیار شد

ار ضمیر روح مانندش مرا

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۶ما غم کس نخورده‌ایم مگر
  2. شمارهٔ ۱۷نظاره کنان به روی خوبت
  3. شمارهٔ ۱۸چون شاه بازگشت ز ابخاز روز عید
  4. شمارهٔ ۱۹ای در آبدار توانی ز پیچ و خم
  5. شمارهٔ ۲۰ - در مدح منوچهر شروان شاه برای بستن سد باقلانیقطب سپهر رفعت یعنی رکاب شاه
  6. شمارهٔ ۲۱بشنو ای پیر پند خاقانی
  7. شمارهٔ ۲۲ - در هجو شهر زوریسیزده جنس نهاده است نبی
  8. شمارهٔ ۲۳چون ز یاران رفته یاد آرم
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.