فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ خیزُ دَر دٍه شراب گلگون را
- شمارهٔ ۲ ای روی تو آرزوی دل‌ها
- شمارهٔ ۳ تا که بر گرد سبزه لاله برست
- شمارهٔ ۴ گل رَخت به باغ در فکندست
- شمارهٔ ۵ هر که را دل به اختیار خودست
- شمارهٔ ۶ شاخ سرسبز و چمن دلشادست
- شمارهٔ ۷ هر که اندر موسم گل همچو گل می خواره نیست
- شمارهٔ ۸ بس شگرفست کار و بار لبت
- شمارهٔ ۹ کی بود؟ کی؟ که در آیم ز درت
- شمارهٔ ۱۰ ندانم غنچه را بلبل چه گفته‌ست
- شمارهٔ ۱۱ دل غنچه را باز این غم گرفتست
- شمارهٔ ۱۲ با لب تو جان شکار زلف تست
- شمارهٔ ۱۳ تا دم باد صبا بگشا دست
- شمارهٔ ۱۴ آنچه عشق تو در جهان کرده‌ست
- شمارهٔ ۱۵ هر که رخسارش آرزو کردست
- شمارهٔ ۱۶ رخت از ماه و لبت از شکرست
- شمارهٔ ۱۷ امروز روی تو ز همه روز خوشترست
- شمارهٔ ۱۸ دلم در آرزوی عشق روی جانانست
- شمارهٔ ۱۹ آنکه سرم بر خط فرمان اوست
- شمارهٔ ۲۰ به زیر سایهٔ زلف تو عقل گمراهست
- شمارهٔ ۲۱ ماه رویا! ز غمت یک دم نیست
- شمارهٔ ۲۲ نگار دل سیاهم لاله رنگیست
- شمارهٔ ۲۳ بیمار فراق تو بحالیست
- شمارهٔ ۲۴ ترا یک ذره خود پروای ما نیست
- شمارهٔ ۲۵ از تو جز درد دل و خون جگر حاصل نیست
- شمارهٔ ۲۶ چو روی خوب تو خورشید آسمان هم نیست
- شمارهٔ ۲۷ دل من ار بغمت خوشتر از زبان تو نیست
- شمارهٔ ۲۸ خود ترا عادت دلداری نیست
- شمارهٔ ۲۹ دوری از یار اختیاری نیست
- شمارهٔ ۳۰ در فراقت دل ازین سوخته تر نتوان داشت
- شمارهٔ ۳۱ دلبرم هم ز بامداد برفت
- شمارهٔ ۳۲ باد نوروزی ره بستان گرفت
- شمارهٔ ۳۳ ای مرا کرده مشوّش زلفت
- شمارهٔ ۳۴ چه باشد گر ز من یادت نیاید
- شمارهٔ ۳۵ تا به کف جامِ مِی توانم دید
- شمارهٔ ۳۶ اهل تو بازار گوهر بشکند
- شمارهٔ ۳۷ دل ز غم عشق تو کی جان برد؟
- شمارهٔ ۳۸ ز لعلت عکس در جام می افتاد
- شمارهٔ ۳۹ دل بدان دلنواز خواهم داد
- شمارهٔ ۴۰ دلم نخست که دل بر وفای یار نهاد
- شمارهٔ ۴۱ رخت تاثیر آهی بر نتابد
- شمارهٔ ۴۲ نفس باد صبا می جنبد
- شمارهٔ ۴۳ کسی که دل به سر زلف یار در بندد
- شمارهٔ ۴۴ رنگ رویت بر ارغوان خندد
- شمارهٔ ۴۵ رخی چنان که ز خورشید و ماه نتوان کرد
- شمارهٔ ۴۶ یار با ما وفا نخواهد کرد
- شمارهٔ ۴۷ زلف تو کان همه سرها دارد
- شمارهٔ ۴۸ رخ و زلفت از شگرفی، صفت بهار دارد
- شمارهٔ ۴۹ تاب جمال تو آفتاب ندارد
- شمارهٔ ۵۰ دلبرم رسم خود چنین دارد
- شمارهٔ ۵۱ دل من ز اندوه ننگی ندارد
- شمارهٔ ۵۲ هر که چون روی تو رویی دارد
- شمارهٔ ۵۳ عشق تو گر دست در زمانه برآرد
- شمارهٔ ۵۴ گل ز رشک تو پیرهن بدرد
- شمارهٔ ۵۵ سپیده دم بصبوحی شتاب باید کرد
- شمارهٔ ۵۶ دوش با من نگار من آن کرد
- شمارهٔ ۵۷ مکن ای دوست اگر بتوان کرد
- شمارهٔ ۵۸ ز رویت دستهٔ گل می‌توان کرد
- شمارهٔ ۵۹ باد بر خاک ترک تازی کرد
- شمارهٔ ۶۰ باز ما را رخ زیبای تو در کار آورد
متن اشعار به نقل از گنجور.