پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

غزلیات

شمارهٔ ۵۵

سپیده دم بصبوحی شتاب باید کرد

پگاه دم قدحی پر شراب باید کرد

نه ذرّه‌ایم که با آفتاب برخیزیم

صبوح پیش‌تر از آفتاب باید کرد

نقاب شب ز رخ روز چون فرو کردند

ز آب بر رخ آتش نقاب باید کرد

درنگ می‌نکند دور چرخ در بد و نیک

به دورهای پیاپی شتاب باید کرد

مفّرح دل غمگین اگر همی سازی

هم از شراب چو یاقوت ناب باید کرد

زمان خواب دراز از پس است حالی را

برای شادی دل ترک خواب باید کرد

چو روشنایی اندر خراب آبادست

نهاد خویشتن از می خراب باید کرد

به بلفضول اگر عقل با طرب بچخد

بسا تکینی با او خطاب باید کرد

چو آب زندگی از باده می‌شود روشن

طراز عیش خود از کار آب باید کرد

ز گفت و گوی اگر در میانه نگریزد

هم اختیار سرود و رباب باید کرد

وگر سماعی ازین هر دو خوشترت باید

دعای صاحب عالی جناب باید کرد

سر صدور جهان فخردین که از در او

سعادت ابدی اکتساب باید کرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۷مکن ای دوست اگر بتوان کرد
  2. شمارهٔ ۵۸ز رویت دستهٔ گل می‌توان کرد
  3. شمارهٔ ۵۹باد بر خاک ترک تازی کرد
  4. شمارهٔ ۶۰باز ما را رخ زیبای تو در کار آورد
  5. شمارهٔ ۶۱سحرگهان که دم صبح در هوا گیرد
  6. شمارهٔ ۶۲سحرگهان که دم صبح در چمن گیرد
  7. شمارهٔ ۶۳دلم ز آتش غم چنان می گدازد
  8. شمارهٔ ۶۴اگر دلدار من روزی، نقاب از رخ بر اندازد
همه‌ی غزلیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.