پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

۸۶۷ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۴۸۱ من تختة نام و ننگ بستردم باز
  2. شمارهٔ ۴۸۲ خرم رخ تو دژم مبادا هرگز
  3. شمارهٔ ۴۸۳ چون می شنوم برطمع خودپیروز
  4. شمارهٔ ۴۸۴ بگذشت و مرا اشک روان بود هنوز
  5. شمارهٔ ۴۸۵ ای خوی تو همچو اشک من رنگ آمیز
  6. شمارهٔ ۴۸۶ ای غمزۀ خونریز تو چون پیکان تیز
  7. شمارهٔ ۴۸۷ چشم تو اگر چه ناتوانست او نیز
  8. شمارهٔ ۴۸۸ احوال منت باور اگر نیست ز کس
  9. شمارهٔ ۴۸۹ آخر خبری زین دل تنگ بپرس
  10. شمارهٔ ۴۹۰ ... زمان آینده مترس
  11. شمارهٔ ۴۹۱ از حال من سوخته خر من بررس
  12. شمارهٔ ۴۹۲ خالیست سیاه بر رخ آن مه وش
  13. شمارهٔ ۴۹۳ زلف تو که نیست در درازی همتاش
  14. شمارهٔ ۴۹۴ در عالم هجر آن بت شکر پاش
  15. شمارهٔ ۴۹۵ خصم تو که هست تیغ گلگون ز قفاش
  16. شمارهٔ ۴۹۶ گل را دیدم دمیده از کام آتش
  17. شمارهٔ ۴۹۷ بلبل که پریر از دل شاداش
  18. شمارهٔ ۴۹۸ نرگس که صبا بروی درمی جهدش
  19. شمارهٔ ۴۹۹ چون رنگ بدزدید گل از رخسارش
  20. شمارهٔ ۵۰۰ ای دیده، خیال روی چون گلنارش
  21. شمارهٔ ۵۰۱ افتاد دلم در تک و پو مگذارش
  22. شمارهٔ ۵۰۲ بلبل که نبود در چمن پر وازش
  23. شمارهٔ ۵۰۳ از غایت آنکه هست بر من نازش
  24. شمارهٔ ۵۰۴ تا دورم از آن دو لعل جان آویزش
  25. شمارهٔ ۵۰۵ خواهی بریار سیم بر، زر برکش
  26. شمارهٔ ۵۰۶ همچون آواز یک زمانم برکش
  27. شمارهٔ ۵۰۷ ای زلف توی که با همه نیرنگش
  28. شمارهٔ ۵۰۸ نرگس که مرا در نظر آمد چشمش
  29. شمارهٔ ۵۰۹ این آتش غم که بر جگر می کشمش
  30. شمارهٔ ۵۱۰ گر دل زتو بگسلند بغم بشکنمش
  31. شمارهٔ ۵۱۱ گر جان خواهد ز من همه جان دهمش
  32. شمارهٔ ۵۱۲ رشک ایدم از جعد تو ای عشوه فروش
  33. شمارهٔ ۵۱۳ امشب منم و جام می و نوشانوش
  34. شمارهٔ ۵۱۴ گل گفت اگرت هست بتی مه وش خوش
  35. شمارهٔ ۵۱۵ ای بر دل من خشم تو چون ناز تو خوش
  36. شمارهٔ ۵۱۶ در هم زده یی ز زلف و رخ رنگی خوش
  37. شمارهٔ ۵۱۷ ای دیده ندیده چون تو دلخواهی خوش
  38. شمارهٔ ۵۱۸ ای مونس جان ، لطف توام مرهم ریش
  39. شمارهٔ ۵۱۹ آن سرو که نیست در جهان همتایش
  40. شمارهٔ ۵۲۰ بیزار شدم بی تو زهر آسایش
  41. شمارهٔ ۵۲۱ زین پس نکنم شکایت این دل ریش
  42. شمارهٔ ۵۲۲ ای دل بنشین طریق کاری اندیش
  43. شمارهٔ ۵۲۳ بگشاد بخنده لعل جان پرور خویش
  44. شمارهٔ ۵۲۴ ای دل مطلب زدیگران مرهم خویش
  45. شمارهٔ ۵۲۵ گل کرد ز باده لعل پیراهن خویش
  46. شمارهٔ ۵۲۶ ای لعل تورا نهاده جان سر برخط
  47. شمارهٔ ۵۲۷ لعل تو کزو شکر شدست اندر خط
  48. شمارهٔ ۵۲۸ دل پیشکشت جان و تن آورد چو شمع
  49. شمارهٔ ۵۲۹ بر رشتۀ کا رتو فتادیم چو شمع
  50. شمارهٔ ۵۳۰ با دشمن و دوست انس گیریم چو شمع
  51. شمارهٔ ۵۳۱ ای دشمن ملک تو بغم کشته چو شمع
  52. شمارهٔ ۵۳۲ یاری که ندارد از لبش جام طمع
  53. شمارهٔ ۵۳۳ یاری که ز عشق اوست جانم غمناک
  54. شمارهٔ ۵۳۴ یارب که چگونه خفت دوش اندر خاک
  55. شمارهٔ ۵۳۵ چون دید فسرده بر رخم ده تو اشک
  56. شمارهٔ ۵۳۶ ای دانۀ دل نهاده در خوشۀ اشک
  57. شمارهٔ ۵۳۷ در شوق تو از شرح و بیان من و کلک
  58. شمارهٔ ۵۳۸ دی گفت ز زیر لب خندانک
  59. شمارهٔ ۵۳۹ دل رفت بسوی آن دهن خندانک
  60. شمارهٔ ۵۴۰ در تیره شبی چون سر زلفش تاریک

متن اشعار به نقل از گنجور.